Plus Column

Zit je in de jeugd bij Ajax, dan krijg je alles over je heen

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Wolff

Iedereen kent Ajax. Iedereen heeft een mening over Ajax. En bijna ­iedereen wil die graag ventileren. Dat ze het een prachtige club ­vinden. Of juist een waardeloze. Dat het jammer is dat De Boer weg is of goed dat Bosz is gekomen.

Ajax is een ­fenomeen. Dus als je bij Ajax in de jeugdopleiding speelt, krijg je van alles over je heen. Mijn zoontje wordt hoogstpersoonlijk verantwoordelijk gehouden voor het aankoopbeleid én het spel van het eerste.

Stel, we nemen een maandagochtend. En stel dat Ajax de dag ervoor heeft verloren van een niet al te sterke tegenstander uit de eredivisie.

Mijn zoontje loopt naar school. Een buurman wil net in z'n auto stappen,
als hij mijn zoontje ziet met z'n Ajaxrugzak. Misschien dat het logo iets wakker kust. Of beter, wakker prikt.

"Zo. Heb je gister gekeken jongen? Nou lekker bezig die club van jou. Ja, dat krijg je als je zo hoog druk wilt zetten met zo'n jonge selectie. Die Bosz wil voetbal spelen waar hij de spelers niet voor heeft. Als ze ieder passje breed geven in plaats van diep, dan kun je natuurlijk nooit naar voren voetballen."

"En dan nog wat, als je op de helft van de tegenstander wil spelen, dan staan die backs veel te laag. Die vleugelaanvallers die moeten naar binnentrekken en dan moeten die backs eroverheen klappen. Maar ik heb nog nooit een back bij de cornervlag gezien."

"En dan dat middenveld, daar zit geen creativiteit in. Kan je Ziyech wel halen, maar waar moet die spelen dan? Krijg je weer een héél ander spelletje."

"Voordat ze dat onder de knie hebben, zijn we weer een half jaar verder. Ik zeg het je, Bosz haalt de kerst niet. Tenminste, niet als hij die jongens niet in beweging krijgt. Heb je dat gezien jongen, hoe ze stilstaan op dat veld? Het gras groeit sneller dan die jongens lopen."

Mijn zoontje staat te wiebelen. Hij dreigt te laat op school te komen. En hij is het er helemaal niet mee eens. Oké, het loopt nog niet zoals het moet, dat ziet hij ook wel. Maar een nieuw spelsysteem leren, kost tijd ja. Dan maak je fouten en ben je kwetsbaar. Maar uiteindelijk ontdek je hoe het wel moet. En dan spelen ze net als Barcelona. Dat weet hij zeker. Maar dat snapt die buurman niet.

"Wacht maar..." zegt hij alleen. En hij sprint naar school.

Reageren? e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden