PlusColumn

Zingende sirenen als geboortebonus

Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Ik was zacht stuiterend van de cafeïne op weg naar de tramhalte, toen ik halverwege de Conradstraat een hemels gezang hoorde. Het was even na achten en op een groepje vrouwen na was de straat verlaten. Even verderop stonden ze op de stoep te zingen. Ik had geen haast en besloot even te blijven luisteren. Als ik wel haast had gehad, had ik dat waarschijnlijk ook gedaan, zo mooi was het.

Ik bleef op gepaste afstand, want ik begreep dat het avondconcert niet voor mij was bedoeld. In de deuropening stond een moeder met een kindje in haar armen. Ik weet toevallig het een en ander van kinderen, en dit was duidelijk een gloednieuw exemplaar, nog maar ­enkele dagen oud. De vrouwen waren naar de Conradstraat gekomen om de moeder en haar pasgeborene toe te zingen.

De vrouwen zongen Durme, Durme, een eeuwenoud wiegenliedje uit Spanje. Ik weet dat alleen maar omdat ik er naar informeerde toen het straatkoor was uitgezongen. Ik had er nog nooit van gehoord, zeg ik er meteen maar eerlijk bij. Je kunt niet alles weten. Als de vrouwen ­Rocket Man van Elton John hadden gezongen, had ik het nummer meteen herkend.

De donkere straat, de moeder en haar kindje, de zingende sirenen op de stoep, de cafeïne: de combinatie van dit alles ontroerde. Je hoopt voor alle baby's dat aan de finish van de eenzame reis door het geboortekanaal een ontvangstcomité staat te wachten in de vorm van opge­togen ouders. Dit kleine lammetje kreeg daarbij als bonus nog een koor cadeau, dat het met een lied kwam verwelkomen.

De stad is niet alleen maar leuk. De kans is zelfs tamelijk groot dat, terwijl de vrouwen zongen, elders in de stad twee jongens samen een plofkraak aan het beramen waren, een ­jonge vrouw uit Litouwen op de Wallen ontdekte wat het haar beloofde licht huishoudelijk werk inhield, en weer ergens ­anders een man op leeftijd dood op bed lag te wachten tot een van de buren ongerust zou worden.

Maar de Conradstraat was een veilige plek, in elk geval voor nu. Met dank aan de zangeressen van het koor Luz, want zij waren het die daar zo fraai stonden te zingen. Ik heb hen opgezocht op internet, en kwam de naam tegen op een enorme lijst met koren die in deze stad actief zijn. Cantates, smartlappen, gospel, pop, zeemansliederen, modern klassiek: er wordt wat afgezongen.

Dat is in de eerste plaats goed voor de zangers en de zangeressen. Zingen is gezond, geeft energie, zorgt voor een goede ademhaling en maakt immuun voor verkoudheid en griep. Ook Amsterdam zal niet slechter worden van al die mensen die zich verzamelen in zaaltjes, kerken en buurthuizen met geen ander doel dan het daar eens goed te laten galmen.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden