null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Zijn brieven brachten ons ietsje dichter bij Ridouan Taghi

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Ontmoetingen met sleutelfiguren in de onderwereld – hoewel ze meestal anders verlopen dan in films wordt geschetst – zijn niet per se mijn saaiste. Wonderlijker zijn eigenlijk de ontmoetingen met sleutelfiguren in de onderwereld die ik níet heb.

Criminelen over wie we als misdaadjournalisten onze vingers blauw typen, maar die ik zelf nooit sprak.

Neem Ridouan Taghi. Over de beruchtste verdachte van het moment schreven mijn collega’s en ik honderden artikelen. We brengen zelfs een podcast uit over zijn zaken. Toch, ik ken zijn stem alleen uit de rechtszaal en keek hem nooit in de ogen.

Eerst was hij jaren op de vlucht, na zijn arrestatie eind 2019 belandde hij in de Extra Beveiligde Inrichting in Vught. In ‘de bunker’ van de rechtbank zien we vooral zijn achterhoofd.

Zijn dossiers staan bol van de bloeddorstige e-mails die de opsporingsdiensten aan hem toeschrijven en hij wordt gezien als aanjager van zowat al het geweld tegen de bovenwereld. Daar tegenover kennen we zijn ontkenningen en sneren naar de rechtbank over zijn ‘schijnproces’ waarin hij levenslang verwacht.

Deze week kwamen we via een curieuze weg ietsje dichter bij zijn zielenroerselen.

Media hadden bericht dat Taghi vijf brieven had geschreven aan Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh. Die had in de EBI anderhalf jaar zijn ontbijt en avondeten bereid. De suggestie was gewekt dat die brieven codetaal met geheime boodschappen bevatten. De opsporingsdiensten zouden bezorgd zijn dat prinses Amalia en premier Mark Rutte doelwit zijn van ‘de mocromaffia’.

In die zin was het een slimme zet van Taghi en zijn advocaten die brieven maar gewoon te openbaren.

In een rommelig handschrift bleek hij vooral zijn zelfverklaarde bekering tot de islam te beschrijven, en zijn dank aan Mohammed B. voor zijn hulp in diens brieven bij het ontdekken van de islam. Hij schrijft daar ‘zoals zoveel gedetineerden met zicht op levenslange opsluiting (..) houvast en zingeving’ in te hebben gevonden.

Taghi bevestigt het beeld dat hij ‘slecht kan zitten’, zoals dat op straat heet. Hij klaagt over extreme beperkingen die hem zijn opgelegd vanuit de vrees dat hij vanuit de EBI toch weer grof geweld weet te beramen. Hij moppert dat hij ‘in een Bollywoodfilm’ zit. Hij klaagt over ‘chronische pijn’ door ‘de driedaagse marteling’ na zijn arrestatie in Dubai, waardoor hij niet lang kan staan, liggen of lopen.

Eén sleutelzin intrigeert me: ‘Hoe meer ik lees, hoe ik meer besef hoe verdwaald ik was van de weg van Allah.’

Lezen we hier een verkapte bekentenis? Zo zullen we het wel niet mogen opvatten.

In elk geval kwamen we niet eerder zo dicht bij Taghi’s cel, voor wat het waard is (verder niet zo veel).

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden