Thomas Acda Beeld Artur Krynick

Zie me lopen, met kano en peddel

Plus Thomas Acda

Bij mooi weer kanode ik. Haalde ik dat enorme blauwe plastic gevaarte uit de gang en legde het in de gracht, naast de boot van Willem. Zie daar de reden dat ik niet meer kano. Willems boot is weg. Hij heeft hem verkocht aan iemand die hem pijlsnel in de fik wist te zetten. (Een Kees Kistje doen noemden wij dat vroeger, naar de AZ-speler die zijn sportzaak in de fik gezet zou hebben voor de verzekering. Als dat nooit bewezen is, meneer Kist, alsnog excuses voor ons vrolijk gezongen ‘Keessie is een pyromaan.’)

Gisteren is Willems wrak helemaal weggehaald. Nu heb ik geen opstapplek meer. En als het me al zou lukken vanaf de kade te water te gaan, dan kom ik er tot aan de zondvloed niet meer uit. Ik kan natuurlijk naar dat trappetje bij het café op de hoek maar sommige dingen moet je jezelf niet aandoen, vind ik. Zie me lopen, met mijn kano en peddel. Een niet onbekende, niet superfitte buurtbewoner in een niet bepaald afkledend zwemvest met een hol stuk plastic van drie meter langs een vol terras stamgasten.

“Lekker stukkie kanoën, buurman?” De eersten staan al op, pils in hand, om over te steken en de beste plek op de brug in te nemen. Uit het café zelf klinkt de haastig afdrogende kastelein: “Wacht op mij!” en ook de oude eigenaar trekt zich aan de biljartklok omhoog. Dit moet ie zien.

“En over twee uur komt ie terug, is nog leuker,” zegt een vaste klant tegen een toerist. “More funnie. Then he climbs er out.”

De bloemist gooit geestig als ie is wat losse bloemen in het water. ‘Welke muziek wil je gedraaid hebben?’

Ik was er al niet handig in. Ooit lag ik een halfuur naast de kano tegen de kade aan gedrukt, schuilend tot iedereen zijn kinderen naar school had gebracht en weer binnen was. Toen pas klom ik eruit.

Dit lijkt een lange inleiding voor Kano te koop, maar ik wilde het eigenlijk hebben over ‘Terugkomen is niet hetzelfde als blijven.’ Een inspirerend gedicht onder de brug van Stubbe, de vishandel. Daar waar je van het Singel onderlangs naar het IJ kunt varen. Ik peddelde er altijd langs en dan rechtsaf langs de rondvaartboten en het Centraal, via Nemo tot aan achter Artis en dan de Amstel op. Ik dacht: nu zie ik die mooie woorden van Belle van Zuylen nooit meer. Maar je kan er ook langslopen, zag ik vanochtend.

Langslopen is niet hetzelfde als langsvaren, maar in mijn geval veel minder gênant.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden