Natascha van Weezel Beeld Agata Nowicka

Zelfhulpboeken, net wat ik nodig heb

Plus Natascha van Weezel

Ik slenter doodmoe door de AKO zonder precies te weten waarnaar ik op zoek ben. Vanochtend ben ik om de een of andere reden tot zeven uur uit gegaan. Rond het middaguur werd ik wakker door de ‘ping’ van mijn iPhone. Een vriendin stuurde een foto van een positieve zwangerschapstest. Het contrast met mijn leven – een zoekende dertiger – werd me plotseling pijnlijk duidelijk.

De schreeuwerige covers van verschillende dames­bladen spreken me niet meteen aan: ‘De ultieme festival checklist: deze items mag je niet vergeten’, kopt de Cosmopolitan. De Glamour heeft deze maand een seksspecial: ‘Dit is het geheim voor mind-blowing seks’. En van de Vogue word ik al helemaal niet vrolijk: ‘Brides to be, opgelet: hier scoor je jouw droomjurk met fikse korting’.

Mijn vinger glijdt langs een rij reisgidsen en een schap vol thrillers. De top vijf bestverkochte titels bestaat voornamelijk uit sportlectuur. Dan zie ik de sectie zelfhulpboeken. Natuurlijk, dat is precies wat ik nu nodig heb! Een tijdje geleden zette ik mijn exemplaar van Denk je positief op Marktplaats. Plotseling heb ik spijt van die beslissing.

Ik blader door de royale stapels. Mijn interesse wordt in eerste instantie gewekt door het boek Mindgym, sportschool voor je geest. Maar de ondertitel schrikt me af: In 12 weken meer focus, rust en energie. Twaalf weken? Moet ik zo lang wachten totdat ik me beter voel? Ik wil nú verandering, niet pas over drie maanden.

De edele kunst van not giving a f*ck is meer dan honderdduizend keer over de toonbank gegaan.

In negen hoofdstukken kun je leren hoe je moet leven (‘Falen is de weg vooruit’). Opeens bedenk ik dat ik deze bestseller al eerder heb gekocht. Hij ligt nu ergens – ongelezen – te verstoffen.

Uiteindelijk loop ik met drie ‘zelfontwikkelings­bijbels’ naar de kassa: Dit is jouw leven (Ervaar de effecten van de positieve psychologie), De moed van imperfectie (Laat gaan wie je denkt te moeten zijn) en Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van de boeddhistische monnik Haemin Sunim – wijze raad van een zenboeddhist kan immers nooit kwaad.

De kassière vraagt of er cadeautjes bij zitten. Even speel ik met de gedachte om instemmend te knikken, maar ik denk aan de belangrijkste les die ik het afgelopen uur heb geleerd: schaam je niet voor jezelf. Dus zeg ik: “Nee, ze zijn alle drie voor mij.” Ze geeft geen krimp. Als ik wegloop, zegt de kassière: “Dan wens ik u nog een hele, hele, hele fijne dag.”

Iemand drie keer een hele fijne dag toewensen lijkt me wat te veel van het goede. 

Natascha van Weezel (33) is journalist. Elke dinsdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden