Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Zelf zou ik graag Jesse pesten of Sigrid of Thierry. Ik weet alleen niet hoe

PlusTheodor Holman

Tja… De voorzitter van de Tweede Kamer, Vera Bergkamp, wil ‘verder’ onderzoek laten doen naar de sociale veiligheid in het Tweede Kamergebouw. Volgens haar zijn er ‘structureel te veel signalen dat men sociale onveiligheid ervaart’. Niet alleen ‘seksuele intimidatie’ maar ook ‘pesten’.

Dat pesten is interessant.

Hoe pest je een gekozen volksvertegenwoordiger?

Ik zou het echt niet weten.

Leg je een drol op het pluche?

Zelf zou ik graag Jesse pesten of Sigrid of Thierry. Ik weet alleen niet hoe.

Als columnist doen mijn collega’s en ik er soms alles aan om een politicus te pesten, te treiteren, te vernederen. Helaas met weinig succes.

Tijdens debatten heb ik wel pestpogingen van Kamerleden onder elkaar gezien. (Ik herinner me dat iemand met een stekker en een stopcontact bij de interruptiemicrofoon ging staan en het blijkbaar het toppunt van vernedering vond om een uitdrukking (‘Hoe u een stekker eruit moet trekken? Zo!’) te verbeelden, wat dermate stompzinnig was dat de betreffende politicus tegenwoordig een winkeltje heeft in naaigarnituren en tuingieters.

Pesten – dat is politiek bedrijven, mevrouw Bergkamp. Keurig politiek bedrijven kun je wel doen, maar dan word je al snel een machteloze volksvertegenwoordiger.

Het gaat alle politici om macht. Dus pesten ze. Het ondersteunen van een motie van afkeuring tegen Rutte van bijvoorbeeld Kaag, is een vorm van pesten van haar collega, haar minister-president, in zekere zin haar baas. Een week later doen of er niets aan de hand is, onderstreept haar pestgedrag.

Pesten is macht uitoefenen, dat weet ieder kind.

Seksuele intimidatie moet je onmiddellijk bestraffen, hoewel het me moeilijk lijkt om te bewijzen, maar pesten zou je een democratisch recht mogen noemen, net als beledigen.

Een democratie die niet bestand is tegen gepest en getreiter, is rijp voor een dictatuur – en als die dictator aan de macht is, dán word je pas gepest. Niemand pest de grote Chinese roerganger Xi, niemand ook tsaar Poetin. Wie pest, is vrij. Wie pesten beantwoordt met tegenpesten of een terechte vernedering, is ook vrij. Wie zich in de politiek laat pesten, heeft pech.

Wat mij trouwens opvalt, is dat men in de Tweede Kamer, buiten het zicht van de camera’s, tegenwoordig altijd bijzonder aimabel tegenover elkaar is. O, o, wat zijn ze dan dikke vrienden. Er wordt gezoend, geknuffeld, politieke vijanden geven cadeautjes aan elkaar en zeggen dan dat zoiets in een democratie moet kunnen.

En raken overspannen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden