Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Ze wanen zich onaantastbaar omdat ze macht hebben

Plus Theodor Holman

De zaak-Epstein. Epstein is een miljardair. Een miljardair is ­iemand die meer dan een 1.000.000.000 in zijn portemonnee heeft. In 2006 en 2007 pleegde hij zedenmisdrijven met minderjarige meisjes. Nu.nl schrijft: ‘Zij werden van over de hele wereld speciaal overgevlogen naar diverse huizen van de miljardair.’

De politie arresteerde ­Epstein. Hij had levenslang kunnen krijgen wegens vrouwenhandel, maar door ruime schikkingen kon hij na 13 maanden zijn cel weer verlaten. ‘Uiteindelijk werd hij alleen berecht voor één zaak, waarin hij een veertienjarig meisje had voorgesteld te betalen voor seks.’

Epstein is vriend van Trump en Bill Clinton en op Twitter wist men precies te vertellen hoe vaak Clinton naar één van die huizen van Epstein was geweest. Gisteren werd de miljardair weer gearresteerd. Vandaag verschijnt hij opnieuw voor de rechtbank. Epstein vermoordde zijn slachtoffers niet, maar kocht ze af. Zijn hooggeplaatste vrienden zouden hem – dat weten we natuurlijk niet – mogelijkerwijs hebben beschermd.

Waarom word ik beroerd van zulk nieuws? Het is bijna of ik dankbaar moet zijn dat Epstein zijn meisjes niet heeft vermoord. Vaak vermoorden verkrachters namelijk hun slachtoffer. Ze voelen zich schuldig over hun daad. Natuurlijk zijn verkrachting en moord in de hiërarchie van gruwelijkheden erger dan wat Epstein heeft gedaan. Maar mijn afschuw en weerzin, mijn zin in wraak – hij zou inderdaad levenslang de cel in moeten – zijn behoorlijk groot.

Dat Epstein er al mee is weggekomen, en er misschien wéér mee wegkomt, omdat hij rijk is, is weerzinwekkend. Maar waarom raakt me dat? Wat me ergert, is het gebrek aan schuldgevoel bij Epstein.

Een moordende verkrachter voelt schuld. Hij verkracht, weet dat hij iets heeft gedaan wat niet mag en vermoordt zijn slachtoffer. Je zou kunnen stellen dat hij in staat van besef is. Hij realiseert zich dat hij iets heeft gedaan wat alle grenzen overschrijdt. Hij voelt zich schuldig. Schuldgevoel is de boete als je weet dat je morele wetten hebt overtreden.

Berlusconi met zijn bunga-bungafeestjes, Dominique Strauss Kahn, als hij weer eens een hotelmeisje greep, ze voelden zich niet schuldig. Ze kochten de moraal af. Ze wanen zich onaantastbaar omdat ze macht hebben.

Waarom macht?

Om te kunnen neuken wie men wil. Neuken geeft status, status zorgt voor geslachts­gemeenschap. Is dat fout? Ach… blijkbaar hangt er aan het kwaad een prijskaartje dat sommigen kunnen betalen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden