Beeld Artur Krynicki

Ze schoten altijd al ‘op klaarlichte dag’

PlusPaul Vugts

Het is een hardnekkige verzuchting na schietpartijen ‘op klaarlichte dag’, zoals dat heet, in heel gewone buurten, te midden van winkelpubliek of voor de ogen van kinderen.

Dinsdagmiddag klonk ze weer nadat de lijvige Amsterdamse rapper Danzel S., Bigidagoe, was neergeschoten in de keurige Vechtstraat in de Rivierenbuurt. ‘Ooit schoten ze elkaar ’s nachts af op een bedrijventerrein.’ In een variant op deze vroeger-was-alles-beter-klacht is sprake van ‘een verlaten parkeerplaats’.

Ik begrijp de verontwaardiging over het vuurwapengeweld in de drukte. Maar dat criminelen ons gewone mensen in het verleden ontzagen, is onzin.

Ze hebben elkaar altijd óók midden in de levendige stad gewapend belaagd. De kans hun rivaal op een onbewaakt moment om te leggen, telt voor moordenaars zwaarder dan het risico ook onschuldige levens te verwoesten.

De Chinese heroïnekoning Chung Mon was – volgens de algemeen aanvaarde geschiedschrijving – het eerste doelwit van een professionele liquidatie in Amsterdam. Drie mannen liquideerden hem op 3 maart 1975 op de Prins Hendrikkade. Overdag, hartje binnenstad.

Over Mon schreef ik alleen in retrospectief. Dat was anders bij de vele onderwereldfiguren die vanaf eind jaren negentig midden in de stad zijn geveld.

Wat de Rivierenbuurt betreft: daar mislukte bijvoorbeeld op 27 maart 1996 de eerste poging Heinekenontvoerder Cor van Hout te liquideren, ’s middags in de Deurloostraat. Twee straten verderop werd op een ochtend in 1999 hasjhandelaar Steve Brown neergeschoten.

Na nog een mislukte aanslag op Van Hout nam een schutter met een automatisch wapen op 24 januari 2003 geen risico voor de Chinees aan de Dorpsstraat van Amstelveen, na lunchtijd. Ook Flippers disgenoot Robert ter Haak, handelaar in boten, werd van de stoep gemaaid.

Even zuidwaarts was de beruchte Sam Klepper in 2000 met een salvo uit een machinegeweer geliquideerd bij winkelcentrum Groot Gelderlandplein. Een tachtiger die van de Multivlaai kwam, werd in zijn been geraakt.

Op de Apollolaan in Zuid sneuvelde de malafide vastgoed­baron Willem Endstra in de ochtend van 17 mei 2004 – toen een kogel ook een zakenvriend in zijn been trof.

Steeds verbaasde ik me over de ‘plaats delict’ die voor het grove geweld was verkozen, zonder enig oog voor passanten of omwonenden.

De koelbloedige moord op de Bulgaarse maffioso Konstantin Dimitrov was een dieptepunt: zaterdag 6 december 2003 op de Dam, in de drukte van de feestdagen. Zijn vriendin, fotomodel, overleefde een kogel in haar hoofd. De schutter liep doodgemoedereerd weg en at chocoladetaart in een café in De Pijp, waar agenten met getrokken pistolen hem overmeesterden.

Kortom, moorden in drukke woonwijken, ‘op klaarlichte dag’, zijn niets nieuws, al blijven ze bizar. En laten we nou niet doen of fataal geweld in de buitenwijken minder erg is.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als verslaggever. Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden