Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Ze plakt de rol cadeaupapier aan haar tas

PlusMaarten Moll

In de Bruna staat een meisje van een jaar of acht moederziel alleen bij de toonbank te wachten tot ze wordt geholpen. Zwarte krullen. In haar handen heeft ze een rol cadeaupapier. Een vrolijk dessin met bloemen. Om haar schouder een bruine linnen tas met een regenboog erop.

Ze legt de rol cadeaupapier op de toonbank.

De verkoopster achter de kassa kijkt over het meisje heen onderzoekend door de winkel. Dan richt ze haar blik weer op het meisje.

“Eh, dat wordt dan twee euro,” zegt ze.

Het meisje haalt een bankpasje uit de linnen tas en houdt het tegen het pinapparaat. Ze stopt het bankpasje in haar tas, dan de rol cadeaupapier, rommelt even en haalt er dan een sleutelhanger met fietssleutel uit.

“Ben je op de fiets?” vraagt de verkoopster.

Het meisje, ze is anderhalve rol cadeaupapier lang, knikt.

“Wacht even,” zegt de verkoopster. Ze grijpt de plakbandhouder die naast de kassa staat. Met een paar stukken plakband komt ze om de toonbank gelopen. Ze plakt de rol cadeaupapier vast aan de tas. Het meisje laat het gebeuren.

“Als je die rol nu onder je arm doorsteekt als je gaat fietsen, kan er niets gebeuren,” zegt de verkoopster.

Het meisje glimlacht en loopt weg. Het lijkt net of er iets uit haar zij groeit. Ze laat de sleutelhanger rondjes draaien om haar wijsvinger. Dan is ze de winkel uit.

Ik moet denken aan een verhaal van Hilary Mantel dat ik heb gelezen over de moord op James Bulger. Een jongetje dat in een winkelcentrum, ontsnapt aan de aandacht van zijn moeder, door twee tienerjongens werd meegenomen.

Zo werkt het brein blijkbaar, in ieder geval dat van mij.

Ik reken de krant af – nee ik hoef geen bonnetje – en loop naar buiten. Links, rechts. Veel mensen op straat. Maar ik zie haar niet. In films kijken ze – meestal politie – heel aandachtig naar de mensenmenigte, gericht op flarden, zien altijd wie ze zoeken. Gaan er dan achteraan.

Ik zie het meisje niet.

Ik ontwijk een abonnementenverkoper, bots bijna tegen een man op met een enorme plant in zijn handen. Ach, wat kan er nu eigenlijk gebeurd zijn?

Ik vertraag mijn pas, en rustig wandel ik in de richting van de Linnaeusstraat.

Bij The Cottage een kop koffie drinken?

En dan toch opluchting. Achter de bloemenwinkel, bij de fietsenrekken, zie ik haar. Een man – ik neem toch aan haar vader – staat naast een fiets met achterop een zitje. Tegen zijn been staat een jochie geleund. Beiden hebben een croissant in hun mond.

Het meisje toont haar vader trots de tas met de daaraan bevestigde rol cadeaupapier.

Hij knikt goedkeurend, neemt het bankpasje in ontvangst. Doet een greep in een papieren zak en haalt er een croissant uit tevoorschijn.

Het regent stukjes bladerdeeg op het hoofd van het meisje.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden