Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Ze kon hem gewoon niet in de steek laten

PlusTuğrul Çirakoğlu

Ze belde ons op met het verzoek de woning van haar neef te reinigen. Die was ‘vervuild’ geraakt en moest zo snel mogelijk worden schoon­gemaakt. Het klonk allemaal ietwat vaag. Mijn onderbuikgevoel vertelde me dat er meer aan de hand was.

Bij aankomst stond de opdrachtgever ons al binnen op te wachten. Met het schaamrood op de kaken deed de vrouw de deur open. Ze zag er verslagen en lichtelijk verward uit. We liepen samen door de woning om te bepalen wat er allemaal moest gebeuren. Elke keer als we een nieuwe ruimte betraden, kwam er een verontschuldiging voor de vervuiling.

Al snel werd me duidelijk dat dit niet de woning van haar neef was, maar ik speelde het spel mee. Het is natuurlijk niet gemakkelijk om privézaken met wildvreemden te delen. Zeker niet wanneer die als beschamend kunnen worden ervaren. Ik nam een neutrale houding aan en gaf haar de ruimte die zij nodig had.

Niet lang na de rondleiding kwam de waarheid aan het licht. Het was inderdaad niet de woning van haar neef, maar van haar zoon. Hij was de afgelopen jaren meermalen opgenomen in een ver­slavingskliniek, maar telkens zonder ­succes. Hij kon de drang om te drinken niet weerstaan.

Op de foto’s die in de woning hingen zag ik een vrolijke jongeman. Het was moeilijk voor te stellen hoe hij het zo bont kon hebben gemaakt. Dit was geen ongeluk. Hij had hier weken, zo niet maanden alles vervuild.

Zijn gloednieuwe, dure boxspring zat onder de urine en ontlasting. Die kon linea recta de vuilniscontainer in. Ook zijn slaapkamervloer had het zwaar te verduren gekregen. De rest van de woning zag er niet veel beter uit. Alles was vervuild en de lege drankflessen lagen her en der door de ruimte verspreid.

Iedere keer als de opdrachtgever over haar zoon sprak, barstte ze in tranen uit. Hij had voor de zoveelste keer zijn woning vervuild. De alcoholverslaving had niet alleen zijn eigen leven verwoest, maar ook dat van zijn moeder.

Zij zat er fysiek en mentaal helemaal doorheen. Iedereen in haar omgeving zei dat ze de hoop gewoon moest opgeven.

Hij wilde en zou niet veranderen. Maar zij kon hem niet in de steek laten. Als hij op haar af kwam lopen, rende zij naar hem toe. Zo hield hij met zijn verslaving niet alleen zichzelf gevangen, maar ook zijn moeder.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden