PlusMaarten Moll

Ze klimt definitief bij me weg

Maarten Moll
null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Mijn top 3 van mooiste foto’s:

1. Country Doctor, van W. Eugene Smith.

2. Charles, Vasa, Minnesota, van Alec Soth.

3. Not what it seems... McLean, Virginia, December 1978, van Joel Sternfeld.

Misschien voor de hand liggend, maar het zijn dan ook werken van hele goede fotografen. (O, dat fotoboek Sleeping by the Mississippi van Alec Soth!)

Maar de aller- allermooiste foto, een van de buitencategorie, hangt bij mijn bureau aan de muur.

Zeepbel heb ik die foto getiteld.

Gemaakt in het jaar van mijn scheiding, in de zomer van 2015, bij de dierentuin van Barcelona. Oudste Dochter (14) nam die foto.

Het is een grote zeepbel die in de lucht zweeft.

Vlakbij stond een vrouw die een aan twee stokken vastgemaakte ring door een grote emmer zeepsop haalde en er al wapperend enorme zeepbellen mee door de lucht liet zweven.

Oudste Dochter haalde haar telefoon tevoorschijn en fotografeerde de bellen. Ze liet me de foto’s zien en ik was meteen verliefd op de foto die nu elke dag mijn blik vangt.

De bel hangt iets onder het midden van de foto, maar met meer ruimte boven dan onder. Palmbomen op de achtergrond, een witte lucht, en de omgeving surrealistisch en kleurrijk samengevat in de zeepbel.

Het moment van uiteenspatten is nog ver weg. Het is net een stuiterbal, een ufo. Ik kan er uren naar kijken.

De zeepbel is er natuurlijk niet meer, luttele seconden na het nemen van de foto is ze geëxplodeerd.

Maar tegelijkertijd is de zeepbel er nog wel. Voor altijd. Want op een foto is het altijd nu.

Dat mijn relatie maanden later uit elkaar spatte, geeft de foto een symboliek die ik er eigenlijk niet in wil zien. Ik vind het allereerst een geweldige foto.

Een dag geleden stuurde Oudste Dochter een filmpje door. Iemand filmde haar terwijl ze in een klimhal ergens in de stad – bij CS of het gebouw van het CBR? – een muur opklom. In een keer helemaal naar boven.

Prachtig.

Tot ik later een betekenis erin legde die er misschien ook helemaal niet in zit. Het filmpje kwam tot me in de dagen voor ze zou gaan verhuizen. (Ik heb haar al zo’n French press-koffieding (mintgroen) gegeven waar ze heel blij mee was.) Ze gaat met een vriendin op kamers wonen aan de andere kant van de stad.

Ze klimt definitief bij me weg.

Zo kun je alles kapot interpreteren natuurlijk.

Ik kijk weer naar het filmpje. Ik vind het een heel fijn filmpje. Ik heb er al heel vaak naar gekeken. Wachtend voor een stoplicht, in de supermarkt (bij het nog steeds lege vak met koffiefilters No. 4), terwijl ik de hond uitliet. Voor het slapengaan.

Ik voel alleen maar liefde. Telkens weer. Schaamteloos veel liefde.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden