Plus

Ze gaan de ­wereld redden en als dat niet lukt, redden ze elkaar

James Worthy Beeld Agata Nowicka

Het ruikt naar patat in de trein naar Den Haag. Hij zit met een slordig opgevouwen spandoek in zijn schoot en zij is met een plastic vork in een maaltijdsalade aan het prikken.

"Wil je mijn spandoek zien?" vraagt hij.

"Nee hoor, ik ben oké zo."

"Lust je geen tomaat? Ik zie dat je de hele tijd om de stukjes tomaat heen prikt."

"Ik heb niets tegen de tomaat, maar ik heb vandaag gewoon meer trek in komkommer en maiskorrels."

"Wat staat er eigenlijk op je T-shirt?"

"Stop de opwarming, ik ben al heet genoeg. Wat staat er op jouw spandoek dan?"

"Dat durf ik nu niet meer te laten zien."

"Waarom niet?"

"Jouw T-shirt zegt alles al."

"Laat je spandoek gewoon zien."

"Nee, misschien later."

"Je moet niet vergeten dat we vandaag allemaal ­samen staan hè? Mijn T-shirt is ook jouw spandoek."

"Gisteravond schoot mijn vader in de lach toen ik mijn spandoek aan hem liet zien. Hij noemde mijn tekst mieterig."

"Ik wil je vader niet beledigen, maar hij is een oude man en oude mannen geloven nergens meer in. Hij is jaloers op je. Je vader heeft al heel lang geleden de handdoek in de ring gegooid. Nu moet ie kijken naar hoe jij ergens voor vecht. En jij geeft niet op. Jij bent nu al een betere man dan je vader. Hoe oud ben je?"

"17."

"Dat verklaart zijn lach."

"Hoe bedoel je?"

"Stel je voor dat je een marathon aan het lopen bent en dat je op kilometer dertig opeens wordt ingehaald door een klein meisje op een driewieler. Wat doe je als je wordt ingehaald door iets wat je niet zou mogen inhalen? Dan lach je. Je vader schaamt zich. En hij is jaloers. Kijk, wij geloven nog in een goede afloop, ondanks het feit dat onze vaders en de vaders van onze vaders ons einde al hebben geschreven. De generaties voor ons hebben het boek al dichtgeklapt."

"Ik denk dat ik verliefd op je aan het worden ben."

"Dat is heel goed. Dat is ook waarom we naar het ­Malieveld gaan. Voor verliefdheid. Onze achterkleinkinderen hebben later ook recht op verse vlinders. Niet op roze geverfde drones."

"Ik meen het. Ik ben verliefd. Mijn opa zegt altijd dat verliefdheid een hondenmand voor je hart kopen is. Verliefdheid is hopen dat je hart in de mand gaat liggen. En liefde is dat je voelt dat ie blijft liggen."

"Ik wil je vader bellen om te zeggen dat ie trots op je moet zijn. Kijk eens naar jezelf. Met je spandoek en je grote hart. En jij bent ook heet hoor. Ik draag dit T-shirt ook voor jou. Serieus. Jij bent het broeikaseffect in een spijkerbroek," zegt het meisje.

Samen stappen ze uit de trein. Ze gaan vandaag de ­wereld redden en als dat niet lukt, redden ze elkaar.

Moeder Natuur kijkt glunderend naar ze door het gat in de ozonlaag.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.