Plus

Wordt het scheiden of zuipen?


Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Wolff

Zo'n jeugdopleiding van een profclub is er natuurlijk op uit straks een aantal grote talenten af te leveren. Maar hoe kun je de beste spelers in de vroege jeugd herkennen?

Kijk, die jongens kunnen allemaal voetballen. Dat staat buiten kijf. Maar ieder heeft zijn specialiteit. De één is beresterk, de ander razendsnel, de volgende heeft een kneiterhard schot en weer een ander een fantastische dribbel. Techniek, fysiek, inzicht en mentaliteit, het moet er allemaal zijn. Maar wat in welke mate en waar ligt het plafond voor iedere speler? Zijn de jongens die nu heel goed presteren ook de grootste voetballers in de toekomst?

Het is het dilemma van de twee P's. Prestatie en Potentie. Kies je voor grote edelstenen die nu flonkeren of kleine groeidiamanten? Want de toekomst is ongewis. Zullen die edelstenen hun glans behouden? En wat als die groeidiamanten minder groeien dan verwacht? Zo'n iel technisch mannetje kan zich straks misschien helemaal niet handhaven tussen al dat fysiek geweld. Of zijn actieradius blijkt veel te klein en een aardig potje zaalvoetbal het hoogst haalbare.

Maar we weten ook niet wat er van die knoesten van jongens met hun vroege groeispurt komt. In de jeugd zijn ze heer en meester op het veld, maar wat blijft daarvan over als ze achttien zijn en iedereen op het veld even groot als zij? Of dat multitalent, die met kop en schouders boven iedereen uitsteekt, kan die wel met tegenslag omgaan? En wie zal er zwichten voor meisjes, uitgaan of de lokroep van het grote geld?

Niemand die het weet. Ik stond eens bij een gesprek tussen twee trainers. Eén van PSV en één van Ajax. Voor deze mannen is de kwestie van de twee P's natuurlijk een halszaak. Maar helaas, ook zij erkenden dat je het niet kunt voorspellen.

Alhoewel, er is één gemeenschappelijke deler. De jongens die uiteindelijk doorbreken, hebben heel vaak een verstoorde relatie met hun vader. Omdat hij drinkt of slaat, vroeg is overleden of het kind buitengewoon pusht.

Shit. Daar ga je met je harmonieuze gezin. Altijd gedacht dat we onze jongens met een stabiele jeugd een goede basis voor de toekomst zouden geven. Blijkt het tegendeel waar. Het roer moet om. We zijn nog in discussie welke variant het wordt. Pushen past niet zo bij zijn vader. En hij is kerngezond, dus dat schiet ook niet op. We hebben in elk geval een krat bier in huis gehaald. Die komt sowieso wel een keer op.

e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden