Opinie

'Witte hesjes, zorg dat de gezondheidszorg weer zorg wordt'

De zorg is een grabbelton van financiële belangen, zie de ondergang van MC Slotervaart. Advocaat Cees van Ravesteijn hoopt op witte hesjes en pleit in dit opiniestuk voor beter toezicht.

De laatste dag in MC Slotervaart, 7 december 2018 Beeld Dingena Mol

Als advocaat van 48 specialisten van het MC Slotervaart ben ik intensief betrokken geweest bij het faillissement: namens hen heb ik twee procedures gevoerd. Medewerkers en patiënten zullen nog lang hun wonden likken.

Onmiddellijk na het faillissement is een publicitaire stamppot gepresenteerd van emoties, beperkte en onjuiste informatie, gecamoufleerde financiële belangen en gecompliceerde juridische posities.

De politiek voelde zich onmachtig en kwam niet verder dan te stamelen dat marktwerking het instrument zou zijn voor beheersing van de kosten in de gezondheidszorg.

Deze opvatting is onjuist, verontrustend en zal verdergaande consequenties kunnen hebben. Er lijken immers nog vijftien ziekenhuizen op omvallen te staan, welke alarmerende suggestie, al dan niet geregisseerd, ondergesneeuwd is geraakt.

Het belangrijkste dat voor medewerkers en patiënten rest, is de les van dit faillissement, als poging om de kwaliteit van de gezondheidszorg in stand te houden. Leerstof zijn in ieder geval de volgende overwegingen en aanbevelingen.

Krankzinnige consequentie
Ten eerste: geen enkele zorgverzekeraar dient doorslaggevende invloed te hebben op behandelingen in een ziekenhuis via prijs- en begrotingsafspraken met ziekenhuisbesturen. Door die invloed krijgen financiële belangen van zorgverzekeraars voorrang.

Dat leidt zelfs tot beperking van het aantal behandelingen. Een van de voor de meeste patiënten onzichtbare consequentie van deze krankzinnige invloed is dat dezelfde behandeling in het ene ziekenhuis duurder is dan in het andere.

Ten tweede: het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport dient kostenstandaarden te ontwikkelen en deze controleren. Het toezicht op en de kwaliteit van besturen van ziekenhuizen is onvoldoende.

Het is onbegrijpelijk dat niet in elk ziekenhuisbestuur of in de raden van toezicht een arts moet worden benoemd en vertegenwoordigers van de Nederlandse Zorgautoriteit en de Inspectie van de Gezondheidszorg en Jeugd. De politiek dient spoedig deze benoemingen verplicht te stellen.

Miljoenendeclaraties
Derde onderdeel van de leerstof: financiële ontwikkelingen en posities in ziekenhuizen kunnen niet worden beheerd volgens de regels die voor ondernemingen gelden. Naar verwachting hebben uitsluitend de curatoren voordeel bij dit faillissement, omdat hun declaraties voorrang hebben. Gezien de complexiteit kunnen die oplopen tot enkele miljoenen.

Een dergelijk financieel belang van bijna altijd grote advocatenkantoren is strijdig met het maatschappelijk belang.

Dat blijkt uit meerdere feiten: binnen twee dagen na verlening van surseance werd het faillissement aangevraagd, een doorstart is nooit serieus onderzocht en thans zijn de pijlen gericht op de gemeente Amsterdam, vanwege de briljante actie een voorkeursrecht te vestigen op het onroerend goed van het ziekenhuis.

Kennelijk zien de curatoren hun verwachte declaraties in het gedrang komen.

Als vierde een uitweg: een Wet op het zorgtoezicht, te vergelijken met de Wet op het financieel toezicht, dient er zo snel mogelijk te komen. Als advocaat en zoals iedereen in Nederland een potentiële cliënt van de zorg heb ik inmiddels kunnen zien dat de kwaliteit van de zorg in het Slotervaartziekenhuis op een hoog niveau lag met betrokken artsen die allen geëngageerd hadden gekozen voor een vast inkomen en niet voor een winstdoelstelling.

Slapeloze nachten
Het zou mij slapeloze nachten bezorgen als ik medebepalend was geweest voor dit faillissement. Slapeloze nachten die ten minste net zo lang hadden geduurd als het likken van de wonden door medewerkers en patiënten. Kennelijk heeft niet alleen elk huis, maar ook elk ziekenhuis zijn kruis.

Ik roep op tot acties van witte hesjes, die ertoe moeten leiden dat de gezondheidszorg weer zorg wordt en geen begroting of grabbelton blijft. Mijn respect en empathie voor alle medewerkers van het ziekenhuis blijft daarbij onverminderd groot.

Cees Ravesteijn, advocaat
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden