Plus

'Wil je weten hoe het voelt' leerde me dat ik ertoe deed

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Als je van rapmuziek houdt, moet je het nieuwe album King van RBdjan luisteren. Als je van Amsterdam houdt, ook. Als je van de Nederlandse taal houdt, zeker. En als je houdt van originele en eigenzinnige verhalenvertellers, dan snap ik niet waarom je het nog niet gehoord hebt. RBdjan is niet ­alleen een van 's lands beste rappers, maar ook grondlegger van Nederlandse straatrap die vandaag de dag hoogtij viert.

In 2004 bracht hij met zijn rapgroep THC, Tuindorp Hustler Click uit Amsterdam-Noord, hun nummer Wil je weten hoe het voelt uit. In de coupletten gaven hij en collega's Rocks en Zuen ieder hun eigen antwoord op de in het refrein gestelde vraag hoe het voelt om altijd anders te zijn. Ondanks nul airplay op radio en televisie zongen jongeren in het hele land hun liedjes mee.

Zo'n vijftien jaar geleden werd hun muziek massaal gedeeld via de toenmalige sociale media Partypeeps en MSN Messenger, een voorbode van de ­invloed van internet op muziekconsumptie en de muziekindustrie. Maar niet alleen op dat gebied was RBdjan een voorloper; ook met de combinatie van rauwe raps en pakkende melodieën, terwijl hij verhalen vertelde met een teksttechniek waar je u tegen zegt, was hij zijn tijd ver vooruit.

Wil je weten hoe het voelt kwam uit in 2004, toen het Nederland van Ruud van Nistelrooy in de halve finale van het Europees Kampioenschap verloor van het Portugal van Luis Figo. Het jaar dat de Tilburgse imam Ahmed Salam weigerde om de hand van voormalige VVD-politica Rita Verdonk te schudden, wat de discussie aanwakkerde over ­moslims en integratie, kort na de moord op Theo van Gogh.

Ik was 12 en groeide op in wat een zwarte wijk heet en ik zat op wat een witte school heet. U snapt, ik ontkwam niet aan de vraag hoe het voelde om anders te zijn. Anders dan de rest, waar ik ook kwam. Zowel in mijn wijk als op school als binnen mijn toenmalige rap- en vriendengroep, ik hoorde overal bij, maar was nooit als de rest.

Wil je weten hoe het voelt, samen met het hele THC-oeuvre, leerde mij dat ik en mijn verhaal ertoe deden. Het waren jongens die op een steenworp ­afstand van mij woonden en verhalen vertelden die gingen over mij en mijn mensen en ze genoten ­landelijke erkenning. En als ze het niet kregen, dan dwongen ze het af met hun nummers. Ze leerden mij via hun muziek strijden voor wat ik liefheb en solidair zijn met hetgeen ik niet meteen begrijp of herken.

Wat zouden we juist vandaag de dag een stuk ­beter af zijn met z'n allen als we meer wilden weten hoe het voelt dan op voorhand willen doen alsof we het weten. En onze jeugd leren dat het oké is om ­kritisch naar jezelf en naar elkaar te kijken. Of zoals RBdjan zegt in het nummer:

'Kan het of moet ik mezelf vermannen?
Verder gaan dan een ander, rellen en knallen?
En de hel in vallen?'

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden