Theodor Holman Beeld Wolff

Wie was de winnaar van het debat: Rutte of Baudet?

Plus Theodor Holman

Wat een heerlijk debat tussen Rutte en Baudet. Ergens in die drie kabinetten van Rutte heeft hij het hansopje van zijn jeugd ui­tgetrokken en het met stijfsel gestreken overhemd van de staatsman om z’n kippenborst gewikkeld.

Met Thierry is iets anders gebeurd.

Thierry Baudet heeft in een lawaaierig Leids studenten­café een paar jaar geleden Thierry Baudet ontmoet. Die zijn samen naar Thierry’s studentenkamer gegaan (‘Ik ben een prometheïsche drinker, verliefd op Dionysus,’ ‘Ja, ik ook!’). Daar hebben ze de liefde bedreven en elkaar de liefde verklaard, terwijl ze de sonnetten van Petrarca tussen hun billen geklemd hielden.

De heren duelleerden gisteren met zwaarden van verbaal metaal.

Over Europa.

Ik vond het een lust om te zien.

Jeroen Pauw kreeg, gaande het gesprek, steeds meer iets weg van Donald Duck die tever­geefs tante Pollewop en tante Sidonia probeerde rustig te krijgen.

Het debat maakte de andere debatten overbodig. Daar keek ik gisteren ook naar, maar het lukte me niet dat interessant te vinden. Met anonieme mensen is het slecht identificeren, en me identificeren met Frans Timmermans is slecht voor mijn hart.

Ik voelde schaamte, omdat ik nu al honderd keer uitgelegd heb gekregen hoe het er in de Europese Unie aan toegaat en ik het toch niet helemaal kan bevatten. Wie gaat waar nu wel of niet over, en waarom, en wie heeft nu de meeste macht: de raad, het parlement, de commissie… ‘Spitzenkandidaten’ schijnen van belang te zijn, maar waarom? Ik weet niet meer, juf.

Nee, dan Mark en Thierry. Mark als de oudere staatsman die zijn zoon in toom probeert te houden en Thierry die paps auto heeft geleend, daar een paar deuken in heeft gereden en komt vertellen dat het eigen­lijk paps eigen schuld was, omdat het een oude rotauto is.

Wie was de winnaar?

Op wat beoordeel je zoiets? Woordacrobatiek? Argumentatiekunstzinnigheid? Ont­regelingshumor?

Soms dansten ze als vlinders om elkaar heen, soms leken ze elkaar als jachthonden te willen verscheuren.

De vraag van Baudet aan Rutte: “Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?” vond ik als ontregelingstruc een vondst, maar toen Rutte zei: “Toen mijn zuster was gestorven, vier maanden geleden,” keerde, als in een klassieke mythe, de pijl terug om in het hart van Thierry terecht te komen. Anders gezegd: het was schieten in eigen doel.

Graag meer zulke debatten.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden