Gijs Groenteman Beeld Artur Krynicki

Wie naar vroeger verlangt, kan zich melden bij de SGP

Plus Gijs Groenteman

Weten jullie wanneer alles beter was? Vroeger.

Toen ik tien was interviewde ik André Hazes. Tijdens dat interview zei hij één zin die wij thuis memorabel vonden en nog vaak hebben herhaald: “Je kunt zeggen wat je wilt, maar de sigarenboer op de hoek is nu wel een ­toko geworden!”

Hij bedoelde dat ‘de buitenlanders’ – zo heetten die vroeger – De Pijp hadden overgenomen en de echte Amsterdammers hadden verjaagd. Die waren naar Purmerend en Almere vertrokken.

Wij vonden dat een kostelijke uitspraak, want we waren links en vonden het zéér incorrect dat er zo over Turken en Marokkanen werd gepraat. Buitenlanders hadden ook recht op een huis, de stad veranderde nou eenmaal, dat moesten we juist toejuichen.

Maar iedereen vindt het griezelig als zijn omgeving verandert. Laatst sprak ik Massih ­Hutak die zich kwaad maakt over de gentrificatie van Amsterdam-Noord. Ook hij vindt het onprettig dat zijn buurt verandert en wordt geïnfiltreerd door de nieuwe rijken. Maar ja: een stad verandert aanhoudend.

Ook Marian Donner vindt dat dingen de verkeerde kant op veranderen. Vorige week werd ze in PS van de Week geïnterviewd. Zij vindt de stad te schoon en te netjes, en bovendien maken we elkaar gek met onze hang naar perfectie.

Hoe kan je nou nog rustig een niksnut zijn in Amsterdam?

Ook Max Pam viel haar bij met zijn klaagzang over deze tijd: wat was iedereen truttig tegenwoordig, en waar waren toch de bohemiens gebleven? Jan-Hein Donner, vader van Marian, beschouwde hij als de laatste in die soort.

Dit alles deed me denken aan Jan Terlouw en zijn touwtje-uit-de-brievenbusbetoog. Ik zou het willen omschrijven als: het kortzichtige verlangen naar vroeger, toen alles zogenaamd beter was. Alleen kon het touwtje uit de brievenbus hangen omdat moeder altijd thuis was, achter het aanrecht. 

Zoals de door Max Pam bejubelde bohemiens overeind werden gehouden door hun vrouwen, die bereid waren al het huishoudelijke werk én de opvoeding van de kinderen ter hand te nemen. Marian Donner prijst haar eigen ‘übermoeder’ daar nota bene voor: “Want denk niet dat mijn vader het huishouden deed.”

Ook vermoedt Marian Donner dat onze moderne hang naar perfectie depressies in de hand werkt. Waren die er vroeger dan niet? vraag ik me af. Vast wel, maar er werd niet over gepraat. Of ze werden weggedronken. Of ze heetten anders. Ik sprak laatst iemand wier moeder levenslang aan zware depressies had geleden: dat heette toen ‘hoofdpijn’.

Echt, we zijn vooruitgegaan. Als man ben je geen bohemien, maar haal je gewoon je kinderen uit school. Beter. Én leuker. Als je een depressie hebt, praat je erover. Als het echt uit de hand loopt, is er een pil. En wie naar vroeger verlangt, kan zich melden bij de SGP.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden