Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Wie kijkt er nog in het woordenboek tegenwoordig?

PlusMaarten Moll

De kapper belde dat er helaas sprake was van een dubbele afspraak. Of ik een paar dagen later kon komen.

Zat ik met mijn net gewassen, te lange, slappe haar. Geen model meer in te krijgen.

“Ja, ziet er niet uit,” zei ik om Oudste Dochter voor te zijn.

Ik hoorde haar lach door het trappenhuis schallen tot beneden de deur in het slot viel. En op straat nog een laatste hinnik.

Ging ik maar opruimen. En viel mijn oog op de woordenboeken, verscholen achter een stapel andere boeken.

De Dikke Van Dale. Drie forse delen.

Wie kijkt er nog in het woordenboek tegenwoordig, als alles zo is opgezocht op een scherm? Ik had de boeken zeker een paar jaar niet aangeraakt.

Konden ze niet weg?

Ik pakte de delen erbij. Het was de elfde uitgave, gedrukt in 1989. En vraag me niet waarom, maar ik ging ze wegen, de woordenboeken. Op de keukenweegschaal.

A-I woog 1789 gram, J-R 1748 gram, en S-Z 1745 gram.

5 kilo en 282 gram woordenboek. 3730 pagina’s. Wat is oud papier nog waard tegenwoordig?

Hoe lang had ik deze woordenboeken al? Het was een cadeau. Gekregen, zoals ik in Eerste deel A-I heb geschreven, op 2 maart 1991.

Dertig jaar geleden dus. ‘Van ouders, broers & Oma K.’

Oma K. (Ik herinner me een ratelende projector, een familiefilm, de kleuren oranje en bruin, en oma K. die tot hilariteit van iedereen vruchten uit haar mond toverde en die in een blik liet verdwijnen. Ik had geloof ik niet meteen in de gaten dat de film werd terug­gedraaid.)

Ik bladerde wat in A-I. Mijn oog viel op het woord balkanker.

Een gevreesde ziekte.

Doch ik zag het verkeerd, al was het niet omdat dat slappe haar voor mijn ogen viel. Het ging om een balk­anker: ‘anker waarmee (zolder)balken in de muur bevestigd worden’.

Best geinig, zo’n woordenboek. Het woord corona (pagina 537) verwijst nog niet naar een virus, maar naar atmosfeer, wit licht, een kroon en een sigaar.

Ruim een halfuur later was ik nog aan het bladeren, en was ik pas bij de f. Facultatief: aan eigen verkiezing overgelaten, niet verplicht.

Opa K. staat op een foto die ik in de keuken heb op­gehangen. Het is 1933. Trots poseert hij met zijn ploeggenoten van v.v. U.S.V. Den Hulst, ongeslagen kampioen 1E Klasse N.C.V.B. seizoen 1932-33.

Oma K. is nergens te zien.

Ik had ze al lang niet meer geraadpleegd, die woordenboeken. Maar als ik ze weg zou doen, zou ik oma K. ook wegdoen.

Ik koos ervoor de woordenboeken te houden.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden