Plus Column

Wie had deze foto verloren?

Thomas Acda Beeld Wolff

Ik vond een foto. Op het pad achter de broedeilanden in het Westerpark. In een film zou hij half in een plas liggen, vervaagd zijn en bijna wegwapperen als ik niet snel mijn voet erop had gezet. Waar dan een close-up van zou zijn.

Mijn gymp bovenop dat wat er niet toe doet en het gezicht van de vrouw waar de film over gaat wél zichtbaar. Nu was dat niet zo. Ik wandelde, met mezelf in gesprek over de komende vakantie en waar we heen zouden gaan. Ik zag de foto, raapte hem op en keek er gedachteloos naar terwijl ik verder liep.

Pas na tientallen meters drong tot me door wat er gefotografeerd en verloren was. Of expres weggegooid. Een oudere man met een baard, wit, maar niet Sinterklaas, meer Hemingway. En een klein blond meisje van hoogstens vijftien. Opa en kleindochter, dacht ik meteen.

Ho ho, hoor ik u zeggen als was u de kerstman zelf, tegenwoordig kun je in de meeste gemeenten met een afgezaagde boomstam trouwen, of je dode kanarie ten huwelijk vragen, dus waarom zouden dit geen geliefden kunnen zijn? Omdat de foto zwart-wit was en nee, ik vind niet dat vroeger alles beter was, maar over het algemeen was het wel overzichtelijker.

Een 67-jarige zwart-wit gefotografeerde baardaap werd het dorp uitgejaagd als hij liet doorschemeren met zijn 13-jarige nichtje te willen trouwen. Tenzij het hier Tennessee betrof. Dan zou men zeggen: Waar heb je zo lang op gewacht? Is het een moetje?

Maar het was niet Tennessee, het was het Westerpark. En ondanks deze inspirerende foto moest ik nog steeds verdomd snel beslissen waar ik heen ging op vakantie want nog langer wachten maakte het niet goedkoper.

Wie had deze foto verloren? De man, het meisje of een familielid? Terwijl ik verder wandelde, ik was onderweg naar Sint Barbara, de begraafplaats, bedacht ik dat de foto helemaal niet uit Nederland hoefde te komen.

Het was een oude. Er stond Kodak Photo Paper ul 2 op de achterkant. Schuin en een keer of twintig. Echt fotopapier dus. Niet uit een printer. En die Hemingway... Was het Hemingway? Droegen mannen met witte baarden automatisch een witte kabeltrui? Of zei de kapper op een dag: "Ernest, je hebt nu twaalf maanden een baard, hier is je kabeltrui en welkom bij de club."

Vlak voor de begraafplaats was ik eruit: ik ging naar Florida, de Keys. Hemingway. Ik legde de foto zorgvuldig terug op straat. Dank. Nu mocht hij weer een ander inspireren.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden