Wie de vergelijking met het fascisme maakt, is af

Ook de elite is steeds grover gebekt in het vluchtelingendebat, stelt Marcel Duyvestijn in dit opiniestuk. En aan alle kanten wordt de Tweede Oorlog er weer bij gesleept als vehikel om angst aan te jagen.

Beeld Tzenko Stoyanov

Marcel van Dam was misschien wel de oervader van intellectueel klinkende grofheid. Hij was het namelijk die vond dat Pim Fortuyn de 'sfeer van de NSB' opriep. Hij eindigde een interview met de dolksteek dat Fortuyn een 'buitengewoon minderwaardig mens' was, een duidelijke verwijzing naar Hitlers Untermenschen, waar een 'oplossing' voor moest worden gevonden. Het hoge woord was eruit. Als je dit zo hoort, is het niet eens gek dat Fortuyns aanhangers zeiden dat de kogel van links kwam toen hij was vermoord.

Als het debat over migranten gaat, is de oorlog sowieso nooit ver weg. Maar er is wel iets verschoven. In de hoogtijdagen van Van Dam was alles wat rechts was te vergelijken met de NSB. Nu is het vaak andersom. Nu zijn de moslims de nazi's die 'ons land overnemen' en de linkse elites de landverraders. Bij de demonstratie van zaterdag noemde echter iedereen elkaar fascist: GroenLinksers noemden de mensen van Pegida fascisten, terwijl Pegida-voorman Edwin Wagensveld de 'linkse fascisten uit de stad (ging) verdrijven.'

Fascisme. Heerlijk woord. Je kunt er namelijk zo lekker bij spugen. En je kunt er een trillende vinger bij opsteken. Voor de rest slaat het werkelijk als een tang op een varken. Zowel links als rechts weet kennelijk bij God niet wat het fascisme betekent.

Die Pegida-voorman heeft het wel altijd over 'meneer Wilders' als hij zijn grote leider bedoelt. Hij was er niet, zaterdag, maar hij was alomtegenwoordig.

Vaderland
Wilders zal zelf nooit direct de oorlog erbij halen. Om op te blijven vallen gaat hij wel steeds een stap verder. 'Nepparlement' gebruikt hij om de democratie te ondergraven. Het 'volk' van het 'vaderland' wordt namelijk niet gehoord. Vindt hij. Wilders ziet zichzelf ook als de Hannie Schaft van de Nederlandse politiek. Zijn continue oproepen om 'in verzet' te komen, zijn daar een voorbeeld van.

De laatste tijd is vooral het woord 'revolte' bij hem in zwang. Hij heeft al een paar keer geroepen (lees: getwitterd) dat als hij geen premier wordt, het volk in opstand komt. Een indringend dreigement. Revolte! Een typisch wilderiaans woord. Revolutie klinkt waarschijnlijk te links. Het is dat hij er af en toe bij fluistert dat het wel netjes moet gebeuren, anders zou je er een oproep tot geweld in kunnen zien.

Nu hij echter ook pepperspray uitdeelt, is hij weer een stap verder gegaan. Je zou kunnen zeggen dat dit het begin is van het uitdelen van wapens aan het volk. Eerst de woorden. Dan de wapens. Het is de vraag wanneer 'meneer' Wilders echt die grens oversteekt en geweld goedpraat of daar zelfs toe aanzet. Nuance is voor Geert zoiets als een moslim die homo is. Hij kan zich er niets bij voorstellen. En hoe grover, hoe meer stemmen, lijkt het. Datzelfde zie je bij Donald Trump. Hoe dom zijn uitspraken ook zijn, hij stijgt in de peilingen. Dat heeft met vertrouwen te maken. Steeds minder mensen hebben vertrouwen in de politiek en haar elites.

Beeld Het Parool

Marcel Duyvestijn

is publicist en columnist

Niveau
En als die elite zelf ook steeds grover gebekt is, wordt het helemaal penibel. Waar ik bijvoorbeeld van schrok, is dat iemand als Joris Luyendijk, die ik hoog heb zitten, een grens oversteekt en indirect Diederik Samsom met Anton Mussert vergelijkt, omdat de PvdA-voorman vluchtelingen terug op de veerboot wil zetten. Op Twitter plaatste de gelauwerde schrijver een artikel van Mussert met als titel 'Oplossing van het Jodenvraagstuk'. Luyendijk tikte erbij: 'Zo ging dat enige tijd geleden.' Hatseflats. Is dit het niveau van onze intelligentsia?

In een column in de Volkskrant schreef Jonathan van het Reve hierover en eindigde met de zin dat Luyendijk in een bepaalde zin weer lijkt op Joseph Goebbels. Gezelligheid alom dus.

Zo is de oorlog al decennia het ideale vehikel om angst aan te jagen. Of je nou links of rechts bent. Misschien moeten we daarmee ophouden. Ik geloof in de wet van Godwin. Die houdt in dat als een discussie te lang duurt, er altijd een moment komt dat iemand een vergelijking met het fascisme maakt. Wie die als eerste maakt, is af. Daar praten we niet meer mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden