Jaap de Groot. Beeld Artur Krynicki
Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

Wie de actuele routekaart goed bestudeert, ziet zomaar de halve finale opdoemen

PlusJaap de Groot

Door alle versoepelingen is ook het Nederlands elftal weer tastbaar geworden. Trainingen zijn openbaar voor de pers, spelers en ­coaches daardoor aanspreekbaar en zo ontstaat steeds meer zicht op het proces dat bondscoach Frank de Boer en zijn spelers ondergaan.

Wat tot nu toe opvalt is de homogeniteit. Ondanks de druk vanuit de media over de tactische keuzes van De Boer, bleven de rijen gesloten. Af en toe suggereerde lichaamstaal lichte irritatie, maar zodra de microfoon opdoemde werd er weer eenheid uitgedragen.

Het doet denken aan de voorbereiding op het zo succesvol verlopen EK in 1988. Toen er vooraf veel discussie was over de keuze van bondscoach Rinus Michels om aanvankelijk sterspeler Marco van Basten buiten de ploeg te laten ten faveure van John Bosman. Ook toen liet niemand zich publiekelijk gaan.

Daarom kwam het opvallende begin van het Nederlands elftal tegen Oekraïne niet helemaal onverwachts. De ploeg speelde zeker niet super, maar straalde wel een collectieve power uit. Bij vlagen had het zelfs de contouren van totaalvoetbal, waarbij soms vijf spelers tegelijk op de helft van de tegenstander druk op de bal zouden zetten.

Deze scherpte etaleerde zich ook de volgende dag tijdens de training, waaraan alleen spelers deelnamen met een invalsbeurt of die niet hadden gespeeld. Donyell Malen en Luuk de Jong, die tegen Oekraïne sterk waren ingevallen, manifesteerden zich weer opvallend goed. Net als Cody Gakpo, die de kleine groep aanwezigen in Zeist op fraaie doelgerichte acties trakteerde.

Hetzelfde was daags na Nederland-Oostenrijk het geval, met weer een opvallende Gakpo en zeker ook Owen Wijndal.

Het geeft aan dat zeker twintig internationals heel dicht tegen elkaar aanschurken en dat wie niet levert, moeiteloos te vervangen is. Een essentieel aspect tijdens een toernooi waarin elke ploeg zijn pieken en dalen heeft. Zoals Oranje al tegen Oostenrijk liet zien. Gewoon een slechte wedstrijd, waarin het thuisspelende Nederlands elftal slechts 47 procent balbezit had. De Hollandse School onwaardig, met als gevolg dat halverwege de tweede helft in de Johan Cruijff Arena zelfs het eerste afkeurende gefluit opklonk, toen de ploeg besloot om op eigen helft de bal rustig rond te spelen.

Hoe nu verder op het EK­? Wie de actuele routekaart goed bestudeert, ziet zomaar de halve finale opdoemen. Er bestaat weliswaar nog een kleine kans dat volgende week zondag in Boedapest de nummer 3 uit de poule van Frankrijk, Duitsland, Portugal en Hongarije de tegenstander is, maar er moet eerder aan Tsjechië, Kroatië, Slowakije of Zweden worden gedacht. In dat geval wacht in de kwartfinale mogelijk Wales, Zwitserland, Rusland, Finland of Denemarken.

Door als groepswinnaar te eindigen heeft Oranje in elk geval voorkomen dat het voor de finale België, Italië of Frankrijk (indien groepswinnaar) treft. En dat is na amper een week al mooi meegenomen.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden