Beeld Artur Krynicki

Wie beveiligd wordt, loopt tegen muren op

PlusPaul Vugts

Onno de Jong, advocaat van liefst drie kroongetuigen, is de zoveelste die een noodkreet slaakt, in zijn documentaire De Kroongetuigeadvocaat: Het verhaal van Onno de Jong, op Videoland.

Zijn vrouw en hij worstelen met diepe frustraties over hun beschermingsprogramma. De klachten gaan uitdrukkelijk níet over de politiediensten die hun beveiliging uitvoeren (safehouse, begeleiding door zwaarbewapende specialisten, vervoer in gepantserde bolides). Ze gaan over het gebrek aan inzicht en communicatie door de mensen in pakken in anonieme kantoorgebouwen die zonder deugdelijke analyse de beveiliging willen afbouwen; over bureaucratie en onbegrip.

Hoe herkenbaar.

Níet voor mijn vriendin en mijzelf, sinds we vanaf 2017 een tijd in dezelfde zwaarst denkbare beveiliging leefden. Wij prijsden ons onder die drukkende omstandigheden gelukkig dat we precies wisten waar de dreiging vandaan kwam én een vertrouwenspersoon hadden met wie we elk moment van elk etmaal konden sparren. Die lef toonde als onze lastige voorstellen langs de beslissers bovenin moesten.

Voor ons was het rot, maar vooral doordat ik dreigde te worden geliquideerd en door de onvrijheid. Niet vanwege frustraties over missers van de staat.

Voor heel wat anderen die afhankelijk zijn van zware beveiliging, is dat anders. Zij lopen tegen muren. Muren opgetrokken door hún gesprekspartners die veel te veraf staan, geen voeling hebben met het criminele milieu achter de dreiging en, excusez le mot, te arrogant zijn om van het deerniswekkende foutenfestival te leren.

Een foutenfestival in een grimmige tijd waarin, na vele waarschuwingen, de onschuldige broer Reduan én advocaat Derk Wiersum van kroongetuige Nabil B. zijn doodgeschoten. Na aanslagen op redacties, de moord op misdaadblogger Martin Kok en de noodzaak mijn collega John van den Heuvel al jaren te beveiligen.

Voor degenen die net als advocaat Onno de Jong moeten vechten voor hun leven, is het een debacle dat minister Ferd Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) na die verschrikkelijke moord op Wiersum in al zijn emotie besloot dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid moet beslissen over de persoonsbeveiliging van bijvoorbeeld ook rechters, officieren van justitie en sommige advocaten.

Steeds hoor ik dezelfde klacht van personen die zwaar beveiligd worden of zouden moeten worden. Het loopt mis zodra hooggeplaatsten in die Haagse kantoortorens beslissen zonder te weten waarover ze het hebben, of dat zelfs maar echt wíllen weten. Degenen die ik spreek, zeuren niet over muizenissen. Ze willen een serieus plan.

Om te duiden hoe leven onder dreiging voelt, kies ik graag de metafoor van de snelstromende rivier die je moet oversteken, zonder brug. In alle onzekerheid moet elke steen waarop je stapt, stevig blijken. De overheid moet zich zo’n stevige rots tonen, die grip biedt. Geen glibberige, wankele steen die ook nog op te grote afstand ligt.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als verslaggever.

Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden