Opinie

Wethouder Laurens Ivens: ‘Corporaties kiezen kant van de huisjesmelker’

Wethouder Laurens Ivens verbaast zich over woningcorporaties in Amsterdam, die zich in deze krant uitspraken tegen – deels – nieuwe regels over woningdelen.

Oudere en gehorige huizen moeten al beter worden geïsoleerd als ze kamergewijs worden verhuurd. Beeld Getty Images/Mint Images RF

De woningmarkt in Amsterdam staat extreem onder druk. Huisjesmelkers slaan hun slag door panden massaal op te kopen, huurprijzen schieten de lucht in en de woning­zoekende Amsterdammer heeft het nakijken. Ondertussen staat de leefbaarheid in de stad onder druk. Daarom willen we de regels voor wonen aanpassen in de nieuwe Huisvestingsverordening.

Zo zetten we een rem op het ongebreidelde gebruik van woningen voor de toeristen­industrie, geven we Amsterdamse jongeren, onderwijzers en verplegers voorrang op de huizenmarkt en houden we de woningvoorraad in balans door verdere verkamering van woningen tegen te gaan. Ondertussen verbeteren we de rechtspositie van kamerhuurders. Doordat we ze een individueel huurcontract geven, staan ze sterker tegenover huisjesmelkers.

Dat huisjesmelkers en vastgoedbazen hier niet blij van worden, is niet zo gek, want het is juist de bedoeling hen een beetje in te dammen. Maar dat corporaties afgelopen weekend in deze krant optekenden dat de nieuwe regels niet deugen, is dan wél weer verrassend. Volgens de corporaties is het te veel gedoe om woningen geschikt te maken voor kamer­verhuur. Daarbovenop zijn ze fel gekant tegen het verbeteren van de rechten van huurders.

De corporaties dreigen daarom maar helemaal stoppen met het verhuren van kamers en de huurders eruit te zetten. Hiermee tonen ze zich van hun allerslechtste kant en verloochenen ze hun sociale kerntaak: het huisvesten van mensen met een smalle beurs, in dit specifieke geval vaak jongeren en studenten.

Regels niet nieuw

De corporaties doen alsof er voor het eerst regels ingevoerd worden om verkamering te reguleren. Dat is onzin. Al sinds 1993 is een vergunning nodig voor het verhuren van losse kamers in een woonhuis. De corporaties hebben zelden vergunningen aangevraagd, terwijl dit wettelijk wel verplicht was. Ook de regels voor geluidisolatie zijn niet nieuw. Oudere en gehorige huizen moeten al beter worden geïsoleerd als ze kamergewijs worden verhuurd, om de leefbaarheid te beschermen.

In de praktijk betekenen de regels dat straks, net als nu, alleen voor woningen van voor ca. 1970 extra geluidisolatie moet worden aan­gebracht. Het gaat dan om woningen waar vier personen of meer wonen (onzelfstandige woonruimten). Isolatie brengt inderdaad ­kosten met zich mee, maar het betekent wel dat de wooncomplexen leefbaar blijven.

Geluidsoverlast is een van de meest voor­komende klachten bij de GGD. Bovendien verbetert isolatie vaak ook de brandveiligheid, en daar profiteren bij latere verhuur bijvoorbeeld weer gezinnen van. Ook dat blijft mogelijk: een verkamerde woning kan op elk moment weer worden gebruikt voor verhuur aan een gezin. Hiervoor hoeft niet eens een nieuwe vergunning aangevraagd te worden.

Betere rechten

Dan de bezwaren tegen het verbeteren van de rechten van de huurder: dat is wél een nieuw voorstel. Voor huizen die vanaf 2020 ver­kamerd worden, moet elke kamerhuurder een eigen huurcontract krijgen. Ook Stichting !Woon, die slachtoffers van huisjesmelkers ­bijstaat, is voorstander van individuele contracten, omdat het de (rechts)positie van huurders versterkt.

De huidige situatie, vaak met schimmige constructies met hoofdhuurders en onderhuurders, maakt kamerverhuur juist lucratief voor verhuurders. Huisjesmelkers kunnen makkelijker het puntenstelsel voor kamerverhuur omzeilen. Ook komen huurders in de problemen als een bewoner vertrekt en de verhuurder geen zin heeft mee te werken aan een wijziging in het contract. Voor een huisbaas wordt het veel moeilijker huurders op straat te zetten.

Opmerkelijk dat juist corporaties zich verzetten tegen deze maatregelen en dat ze met een tegenvoorstel komen (afspraken per verhuurder, in plaats van regels die gelden voor alle verhuurders) waarvan ze wéten dat het juridisch onmogelijk is vanwege rechtsongelijkheid.

In plaats van de kant te kiezen van de huisjesmelkers, zouden corporaties een belangrijker doel voor ogen moeten houden: kamerverhuur mogelijk houden, overlast tegengaan en de positie van huurders versterken. Dát is wat we met de nieuwe woonregels willen bereiken.

Laurens Ivens, SP-wethouder Wonen in Amsterdam.Beeld Eva Plevier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden