PlusAnalyse

Westerse waarden besmeurd door arrestatie Ebru Umar

De arrestatie van columniste Ebru Umar is een definitieve bevestiging van de brutaliteit van president Erdogan van Turkije. De Nederlandse regering handelde snel, maar hield het bij diplomatieke taal.

Ebru Umar wandelt zondag met haar advocaat het politiebureau van Kusadasi uit.Beeld anp

Het waren drukke uur­tjes voor de spindoctors van de Nederlandse regering. Het bericht dat Ebru Umar, columniste van onder meer Metro en Libelle, in haar buitenhuis in Turkije wegens 'beledigende teksten' door de Turkse politie was gearresteerd, zorgde zaterdagavond in haar thuisland Nederland onmiddellijk voor commotie.

Nadat de verontwaardiging op de sociale media tot het kookpunt was opgelopen, moest er vanuit de politiek snel een reactie worden geboetseerd. Die kwam binnen enkele uren.

Geruststellende woorden
Het ministerie van Buitenlandse Zaken liet weten dat minister Bert Koenders via haar advocaat contact met Umar had gehad. Ook premier Mark Rutte meldde zich op Twitter met geruststellende woorden: 'Koenders en BZ zitten er bovenop.'

Tevens belde de minister-president in het weekeinde tweemaal met de Turkse premier Ahmet Davutoglu. In eerste instantie om aan te dringen op de vrijlating van Umar, en het tweede gesprek werd gevoerd om 'het belang van vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid te benadrukken'.

Ook had Rutte Umar nog even zelf aan de lijn gehad.

Damage control. Daar heeft het handelen van de leiders van ons land het meest van weg. Er werd overlegd en gecommuniceerd, maar echt harde woorden richting president Erdogan vielen niet. Het oppakken van de columniste werd in diplomatie gesmoord.

Twee keer per week melden
Umar, die zowel de Nederlandse als Turkse nationaliteit heeft, werd zaterdagavond opgepakt door de politie in de Turkse badplaats Kusadasi, waar Umar een tweede woning heeft.

Een serie kritische tweets over de Turkse regering van president Recep Tayyip Erdogan was reden voor de arrestatie. Umar werd naar eigen zeggen in goede sfeer verhoord en vervolgens overgebracht naar een ander bureau, waar ze de nacht moest doorbrengen.

Zondagmiddag kwam ze vrij, onder de voorwaarden dat ze Turkije niet verlaat en zich twee keer per week meldt op een politiebureau. De arrestatie van Umar is een definitieve bevestiging dat de Turkse brutaliteit geen grenzen kent.

Schuim op de mond
In eigen land worden kranten onder curatele gesteld en journalisten bedreigd, veroordeeld en vermoord. Nu zijn ook journalisten en satirici uit andere landen aan de beurt. De rel rond de Duitse cabaretier Jan Böhmermann is geen incident, maar het begin van ordinair spierballenvertoon.

De Turken, gesterkt door het idee dat de EU door de vluchtelingendeal van hen afhankelijk is, provoceren bewust de westerse waarden. Zo riep het Turkse consulaat afgelopen week Nederlandse Turken op om beledigingen van Erdogan te melden - wat in het geval van Umar is gebeurd.

Ebru Umar is een columnist met het schuim op de mond. In haar stukjes zijn schelden en tieren veel beoefende stijlmiddelen. Daar iets van vinden, is een kwestie van smaak, maar het blijft onbetwistbaar een fundamentele waarde dat Umar kan roepen en dreinen wat ze wil.

Afkeer van democratische grondwaarden
Waar de grenzen van die vrijheid liggen, wordt niet bepaald door een potentaat in Ankara. In de coulissen van de internationale politiek hebben Rutte en Koenders ongetwijfeld overuren gemaakt.

Maar de zachte toon van hun commentaar staat in geen enkele verhouding tot het gedrag van Erdogan en zijn volgelingen. De EU-deal over de vluchtelingen heeft een zware hypotheek gelegd op de relatie tussen de Turken en hun westerse bondgenoten. Erdogan verzilvert zijn nieuwe positie door zijn afkeer van democratische grondwaarden te botvieren.

De Nederlandse politiek loopt intussen op eieren, net als bondskanselier Angela Merkel. Onze democratische normen worden besmeurd en onze regering zegt, met die drie miljoen vluchtelingen in Turkije in het achterhoofd, niets meer dan de kwestie 'te betreuren'.

Dat heet het loon van de angst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden