Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Werken is in de meeste gevallen hartstikke gezinsonvriendelijk

PlusLale Gül

Lale Gül

We kampen landelijk met ontwrichtende personeelstekorten in allerlei branches. Ajax en Feyenoord kunnen hun overwinning niet vieren door te weinig gecertificeerde beveiligers, Schiphol heeft geen bagagedragers, er rijden minder treinen per uur, scholieren missen docenten voor de klas, huisartsen zijn overbelast en in de zorg zijn weinig handen aan het bed.

Daarbij kwam dat de Ketheltunnel van Rotterdam naar Den Haag maandag dicht moest en er enorme files ontstonden omdat slechts twee medewerkers zich ziek hadden gemeld. Ik kan mijn lievelingsbroodje sinds kort niet meer halen omdat er te weinig horecapersoneel is en ook de politie komt vooral in de grote steden krachten tekort. Dit zal in de toekomst zo blijven en zelfs verergeren door de verdere vergrijzing.

Zijn er dan te weinig mensen? Misschien, maar het is ook een beleidsprobleem. Parttime werken loont bijvoorbeeld meer dan fulltime werken vanwege subsidies en toeslagen die anders wegvallen. Ik heb zelf familieleden en buren gehad die precies calculeerden hoeveel ze ‘wit’ mochten verdienen om hun huurtoeslag, zorgtoeslag en kindgebonden budget (en tegenwoordig ook energietoeslag) te behouden en vaak zwart bijklusten als schoonmaker aan huis of gevulde broodjes bereidden voor een Turkse bakker of cateringbedrijf. Je kunt ze niets kwalijk nemen, aangezien het nauwelijks méér loont als die tegemoetkomingen wegvallen terwijl je óók nog meer werkt.

Bovendien is werken in de meeste gevallen hartstikke gezinsonvriendelijk. ‘De Nederlandse vrouwen willen gewoon niet nog meer werken en daarmee zijn het nepfeministen,’ wordt weleens geroepen door opiniemakers. Het klopt deels: nergens in Europa dragen vrouwen minder bij aan het bruto binnenlands product (bbp) dan in Nederland. Maar dat is te simplistisch: het is geen vrouwenprobleem of een vrouwenoplossing. Het probleem zal alleen maar verschuiven als mannen voor hun kind moeten zorgen, want dan gaan zíj parttime werken en heb je per saldo hetzelfde aantal gewerkte uren. Het wordt tijd om te kijken naar oplossingen die in veel andere landen al geïmplementeerd zijn en goed werken, zoals directe kinderopvang in of naast kantoor – die bovendien gratis is.

Een ander probleem is dat aanstaande studenten vaak niet gestimuleerd worden te kiezen voor een opleiding voor de meest maatschappelijk relevante functies. Ouders geven hun kroost mee dat ze zo ‘hoog’ mogelijk moeten studeren. Niet zo gek, omdat ze in hun carrière dan waarschijnlijk meer geld, aanzien en dus waardering zullen krijgen. Waarom zou je voor een hongerloontje gevaarlijk en onvoorspelbaar politiewerk doen? Wie zit er te springen om de avondklokrellen in grote steden te verdringen en waarom zou je voor een klas puberende kinderen staan die niet luisteren om vervolgens geen hypotheek te kunnen krijgen?

Uiteindelijk heb je niets aan een land vol lead global marketing connectors en wil je wel dat elke ochtend je krant bezorgd wordt, de kinderen les krijgen, de straat veilig is en je trein op tijd rijdt en schoon is.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden