Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Welvaart gaat ook hier boven welzijn

PlusMassih Hutak

Barack Obama voerde aan het eind van z’n laatste termijn de Affirmatively Furthering Fair Housing Act in, bedoeld om de huizenmarkt rechtvaardiger in te richten, waardoor discriminatie bij het toekennen van hypotheken aan zwarte mensen in de binnensteden, de zogenaamde redlining, niet meer mogelijk zou zijn. En waardoor zwarte mensen voortaan ook in de voorsteden konden gaan wonen, iets wat voorheen onmogelijk werd gemaakt door bewoners en beleidsmakers. Deze wets­wijziging was Obama’s stempel op de grote Civil Rights Act van 1968. En die heeft Trump vorige week teruggedraaid.

‘Ik ben blij te kunnen informeren dat iedereen die zijn sub­urban lifestyle dream leeft, niet langer lastiggevallen zal worden of financieel geraakt doordat er huizen voor lagere inkomens in je buurt worden gebouwd,’ aldus Agent Orange op Twitter.

‘Niet eerder maakte Trump met één tweet zo goed duidelijk wat hij met zijn presidentschap wil, wie hij daarbij voor ogen heeft, en hoe zijn ideale Amerika eruitziet,’ aldus Michael Persson in de Volkskrant. ‘De getto’s van Amerika zijn niet ontstaan, maar gemaakt.’

Tot de dag van vandaag zijn de gevolgen van deze segregatie zichtbaar in bijvoorbeeld New York, waar de kleinkinderen van mensen die de binnenstad ontvluchtten, juist het centrum weer opzoeken, verwaarloosde huurwoningen tegen hoge prijzen opkopen, enclaves bouwen met allemaal mensen die op hen lijken en hele wijken onleefbaar maken voor de mensen die er, toen niemand er dood gevonden wilde worden, hun thuis van hebben gemaakt.

De negatieve gevolgen van deze segregatie gaan bovendien veel verder dan wonen alleen.

Michael Persson: ‘Eén: zwarte Amerikanen hebben, mede doordat ze geen huizen konden kopen, gemiddeld tien keer zo weinig vermogen als witte Amerikanen. Twee: zwarte Amerikanen krijgen, doordat de openbare scholen meestal worden gefinancierd met de plaatselijke onroerendgoedbelasting, gemiddeld veel slechter onderwijs dan witte Amerikanen.’

Tel daarbij op armoede, ­criminaliteit, slechte wegen, weinig winkels en je komt uit op een lagere levensverwachting van zwarte mensen, tot vijftien jaar ten opzichte van bewoners van witte wijken iets verderop.

Het is een misverstand te denken dat dit soort beleidsmatige segregatie, inclusief de verregaande gevolgen, niet in Nederland plaatsvindt. Hier en nu worden er in Amsterdam huizen gebouwd waarbij nauwkeurig wordt berekend hoe huizen­kopers meer zonlicht kunnen krijgen dan huurders van sociale huurwoningen, die grote kans hebben vergiftigd te worden door hun eigen kraanwater. Waar gemengde klassen, van de kinderopvang tot de middelbare school alsmaar witter worden. Waar marketeers opgeknapte, goed beveiligde gebieden aanprijzen met termen als ‘leefbaar’ terwijl de oude bewoners door racistische technologie worden gecriminaliseerd in hun eigen buurten. Welvaart gaat boven welzijn.

Dus leefbaar voor wie precies?

Rapper en schrijver Massih Hutak (28) schrijft columns voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden