Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki

Weg met de woorden ‘pontje’ en ‘wijksafari’

Plus Massih Hutak

We hebben het ­weleens over het dekoloniseren van ons taalgebruik. Ik pleit hierbij voor het degentrificeren van ons taalgebruik. Woorden zoals pontje, wijksafari, ontdek Noord! zijn schadelijk. Vooral nu nieuwe ondernemingen hun weg hebben gevonden naar Noord, met een enthousiasme dat liefde voor de buurt moet uitstralen, maar voor wie die buurt vooral goed lijkt omdat je er snel weer weg bent. Niet omdat hij uitdaagt je ertoe te verhouden.

Een paar voorbeelden, niet toevallig allemaal dichtbij het IJ.

Dok du Nord, waar in het voormalige Wilhelmina Dok nu een ‘mediterrane bistro’ huist. In het voormalige Universalgebouw aan het Hagedoornplein opent binnenkort budgethotel Bunk. Dat moet een ‘Italiaans bergdorpje’ worden met expliciet kleine kamers. En het woord op de straat is dat tegenover de Jumbo op het Gedempt Hamerkanaal de grootste Holiday Inn van Europa wordt gebouwd.

Franse woorden, Italiaanse referenties, toeristische trekpleisters, deze ondernemingen lijken zich alleen te willen verhouden tot de andere kant van het IJ. Waar is Noord en waar zijn Noorderlingen in dit verhaal?

Dit najaar opent pop-upmuseum Wondr op de Meeuwenlaan. Het zelfbenoemde ‘interactieve Instagramparadijs voor de socialmediageneratie’ biedt bezoekers de unieke kans om een ‘selfie te maken in een bad vol marshmallows’.

Allereerst, we hebben al een prachtig museum aan de Meeuwenlaan: Museum Amsterdam Noord. Ik kan iedereen aanraden om daar minimaal één keer per jaar heen te gaan. Vooral nieuwe bewoners en ondernemers, als inburgeringscursus.

Natuurlijk mogen er nieuwe musea komen hier. Maar hoe zou dat eruitzien als je de mensen die er wonen betrekt bij zo’n besluitvorming? Als je hun vraagt om te beginnen: wat is kunst volgens u? En vooral: wat is kunst niét volgens u? Op wat voor manier kunnen wij ons als kunstinstelling verhouden tot u en uw buurt? Zodat ook u zich welkom voelt, zonder dat we (hoe goedbedoeld ook) intimiderend en uitsluitend zijn.

Ik snap de gedachtegang: vroeger wilde je hier niet dood gevonden worden, maar nu valt er veel te halen dus op naar Noord!

Ja, er valt veel te halen hier. Dat was twintig jaar en langer geleden overigens niet anders, afhankelijk van je definitie van ‘ergens iets halen’. Maar wat zijn de consequenties voor mensen die blijven, ook als jij weg bent naar een andere plek? Voor wie Noord niet een opportunistische keuze is, maar een thuis?

Er valt in Noord ook veel, misschien wel meer, te geven. Wat nou als we een strenge lijst opstellen van eisen aan nieuwe ondernemers en kunst- en cultuurinstellingen waarbij we ze uitdagen zich te verhouden tot de buurten en mensen waar ze tussen zijn neergestreken? Met als hoofdgedachte: Goed dat je hier nu kansen ziet, maar welke kansen creëer je zelf voor de buurt en bewoners? Want je komt hier nu halen, maar wat is jouw sociale bijdrage?

Twee simpele oplossingen: ­betrek bewoners bij de besluitvorming en neem mensen uit de buurt in dienst. Noordside.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden