Opinie

'Wees zuinig op politici die hun nek uitsteken'

Bedreigingen horen er steeds vaker bij voor politici. Marcel Duyvestijn legt zich daar niet bij neer en zoekt naar manieren om hen beter te beschermen.

Geert Wilders leeft al jaren te midden van beveiligers. Dat moeten we niet accepteren, vindt Marcel DuyvestijnBeeld ANP

Soms heb je het gevoel dat je vrij kunt schieten op politici, van welke partij ze ook zijn. Het absolute dieptepunt blijft natuurlijk Geert Wilders.

Wie hem weleens ziet ­lopen, dicht tegen zijn beveiligers aan, krijgt dat benauwende gevoel nergens heen te kunnen.

Iedereen die niet continu in het zweet van beveiligers hoeft te lopen, moet zich dat realiseren. Die onvrijheid moet funest zijn.

Meerdere politici hebben ermee te maken, al is dat niet in die mate. Als je het boek van Femke Halsema leest, weet je wat bedreigingen met een mens doen.

Een zolderkamerschreeuwer dreigde haar kinderen voor haar neus uit elkaar te trekken. Halsema moest direct ergens anders slapen. Haar kinderen kregen politiebegeleiding op het schoolplein. Dat is nogal een opoffering voor de politieke zaak.

Eenzelfde ervaring had Fatima Elatik, oud-stadsdeelvoorzitter van Oost, die na de moord op Theo van Gogh een beveiliger meekreeg, omdat ze ernstig bedreigd werd.

Ze vertelde later wat een enorme impact dat op haar leven had. Het is nog niet zo lang dat ze weer alleen over straat durft. Drukke winkelstraten mijdt ze nog steeds.

Marcel Duyvestijn is publicist.Beeld -

Emre Ünver
Dat zijn de offers die je als politicus kennelijk moet brengen. We staan te weinig stil bij wat een bedreiging met je doet. Ik besefte dat weer toen ik Emre Ünver, raadslid voor de PvdA in Amsterdam, sprak.

Hij spreekt zich vaak uit ­tegen Recep Tayyip Erdogan en diens aan­hangers. Toen het Turkse consulaat een kliklijn wilde introduceren, zodat Nederturken commentaren op de Turkse president kunnen melden, was hij furieus.

Hij keert zich fel tegen elke bemoeienis van de Turkse overheid met Nederland en raadt alle 'nieuwkomers' aan hier in Nederland een leven op te bouwen en niet met je gedachten in een land te blijven dat niet het jouwe is.

Hij beledigt niet. Hij scheldt niet. Hij ventileert heel rustig zijn zorgen. Hele normale zorgen. Maar daar betaalt hij dus een prijs voor. Scheldpartijen, intimidaties en bedreigingen zijn zijn deel.

Ook is hij al meerdere keren door Nederturken aangevallen en mishandeld. Laatst nog werd hij door een paar Grijze ­Wolven, Turkse fascisten, in een bushokje klemgezet.

Wat Ünver nog het meest pijn doet, is dat ook zijn familie slachtoffer is. Ook zijn vader bedreigen en intimideren ze. Toen hij dat vertelde, zag ik verslagenheid in zijn ogen. Ik weet niet of ik dit nog langer trek, vroeg hij zich hardop af.

Dat Hans Spekman meldde dat de PvdA nu scherper kijkt naar kandidaten die hele andere ­normen en waarden hebben, stelt hem maar gedeeltelijk gerust. De partij heeft te lang alleen maar aan de stemmen gedacht. Maar ook bij de volgende verkiezingen gaan ze weer vrolijk naar de ­moskeeën om zieltjes te winnen.

Conservatief
Ünver ziet te veel conservatieve en religieuze Turken in de partij rondlopen die daar niet horen. Vraag is of en hoe we politici beter kunnen beschermen. Hun het gevoel geven dat hun boodschap belangrijk is en blijft, dat is één.

Maar wellicht kunnen we mensen die volksvertegenwoordigers bedreigen ook harder straffen. Zo is het mogelijk een tijdelijk internetverbod op te leggen aan iemand die via internet bedreigt, ­zoals je ook een straatverbod krijgt als je ­iemand stalkt. Doet hij dat wel, dan gaat hij een tijdje de gevangenis in. Het is maar een ideetje.

Het belangrijkste is dat we zuinig moeten zijn op politici die hun nek uitsteken. Ze zijn het weefsel van de democratie.

Ik kan me voorstellen dat steeds meer mensen denken: ik stap die ­politieke arena niet in. Ik ga me niet opofferen, ik ga mijn familie niet in gevaar brengen. Want dat is het gevolg als we onze volksvertegenwoordigers niet beter beschermen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden