Plus Column

Weerzin tegen klimaatdemonstranten is angst

Johan Fretz Beeld Wolff

Na het onvolwassen klimaat­gekeuvel in de Tweede Kamer, liet donderdag ­gelukkig de toekomst van zich horen in Den Haag. Duizenden jongeren ­togen voor het klimaat naar het Malieveld. Een prachtig aanzicht: de vreugde, het gloedvolle idealisme, de lol ook. Oergeestige en rake spandoeken, waar uiteraard de hormonen vanaf spatten. 'Eat pussy, not cows', 'Fuck me, not the planet'.

Zure, oude mannen die meestal veel begrip ­tonen voor bezorgde burgers, wanneer die 'daar moet een piemel in!' scanderen, mannen die in elke hoofddoek een aanval zien op hun vrije, seksuele moraal, werden spontaan preutser dan Kees van der Staaij.

Heel vermakelijk, om zo veel strijders van het vrije woord, doorgaans terecht fel gekant tegen vertrutting, zo geschokt te zien over het feit dat jongeren bezig zijn met seks. ­Pubers en seks: who could have known? Blijkbaar was iedereen in de rechtse kerk tot zijn eenentwintigste de heilige maagd Maria.

Ze waren niet alleen tegen seks, maar ook tegen hamburgers. Want ze hadden ontdekt dat de jongeren in Den Haag, na afloop naar de McDonalds gingen. 'Hypocriet!' riepen de oude mannen en deelden gretig de foto's. Dat verdiende wat mij betreft de passief agressieve 'fuck you clap', die Nancy Pelosi, voorzitter van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, deze week uitvond en aan Donald Trump gunde, na zijn State of the Union.

Ja-haa, de klimaatspijbelaars aten hamburgers na hun demonstratie. Bedankt, gefeliciteerd, heel knap dat jullie een inconsequentie hebben ontdekt in de moedige, vrolijke bravoure van zestienjarigen. Nu weer vlug een sneue vent van vijftig met een gehaktbal op de voorpagina zetten, die bang is dat Soros en Jesse Klaver hem zijn stamppot willen afpakken.

Wie is hier eigenlijk de snowflake? En als ze nu tegen vluchtelingen hadden gedemonstreerd, wat dan?' Nou, dan hadden we een nogal treurige jeugd gehad, maar de eerste jongere die voor geboortebeperking in Afrika gaat demonstreren, moet gelukkig nog ­geboren worden.

Ik vermoed dat de weerzin tegen deze jongeren vooral uit angst voortkomt. Angst, nu de zachtere onderstroom, dwars tegen zo veel conservatisme en bangmakerij in, zich luider begint te roeren. Tussen hoofd en onderbuik blijkt een kloppend hart te wonen, dat zich niet meer laat negeren.

Ik voelde wel wat jaloezie: op de onbevreesdheid die je vanzelfsprekend bezit wanneer je echt jong bent. Ik wilde wel weer even zestien zijn. Nog niet gehinderd door het voor realisme versleten ­cynisme, dat zich een weg bij je naar binnen probeert te vreten, naarmate je ouder wordt. Deze jongeren spoorden me aan daar niet voor te buigen. Om nooit calvinistisch en afgemeten te worden in wat ik van de wereld verlang. Eerst komt het ideaal, pas dan de weg erheen.

Misschien kan ook mijn generatie, de oude millennials, hier wat van leren. Niet steeds dat verschuilen achter luie ironie, om maar niet geraakt te hoeven worden. Nee, durf het eens te menen. Dat mag. Dat is zelfs nodig. Duizenden jongeren op het Malieveld. Congresvrouw Alexandria ­Ocasio-Cortez in Amerika, die zich niet langer verontschuldigt voor grote progressieve, ideeën. Rutger Bregman die de bestuurlijke mooipraters de waarheid zegt.

Laat dit een kantelpunt zijn, het einde van vijftien bange jaren, waarin links zich verlamd en nederig in de verdediging heeft laten drukken. Na jaren vreugdeloos gereutel kunnen we eindelijk weer de mantel oppakken van bravoure, humor, vrijgevochtenheid. Laat ze maar schrikken. De jeugd geeft ons het voorbeeld. Laten wij hen volgen, met als motto één van hun leukste leuzen: 'Wollah, gun toekomst'.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in de krant.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.