Beeld Sjoukje Bierma

Weer een stuk Italië dat uit de stad verdwijnt

PlusMaarten Moll

Er is een Amsterdammer doodgegaan.

Ik las het in de krant. De overlijdensberichten.

Die sla ik nooit over. Waarom lees ik die eigenlijk? Je hoopt toch niet echt dat je een bekende binnen die strakke lijnen tegenkomt? Iemand die je uit het oog verloren was. Of iemand die je niet aardig vond. Een oude liefde.

Het is natuurlijk iets anders, het is de bezwering van de dood. En jij leeft nog. Je slaat de pagina om en je laat ze achter. Gaat koffiezetten.

Het is gedoogd ramptoerisme.

Ik kwam dus een bekende tegen, zwart omrand.

Annaserena Ferruzzi.

Oprichtster, in 1997, van uitgeverij Serena Libri, ‘onvermoeibare uitgeefster van Italiaanse schrijvers’.

Ze bestierde de uitgeverij aan huis, in de Vossiusstraat, met uitzicht op het Vondelpark. Ik heb haar daar eens geïnterviewd. Een ontzettend enthousiaste vrouw. We spraken over literatuur en thrillers. Svevo, Malaparte, Veronesi. Tussendoor liet ze trots foto’s zien van haar kleinzoon Matteo.

Had ik Sciascia al gelezen?

Nee?

Hoe was het mogelijk.

“Je bent wel een fan van Montalbano, toch?”

Het was Annaserena Ferruzzi die naast Calvino, Fenoglio en Gadda óók de politieromans van Andrea Camilleri over commissaris Montalbano in het Nederlands liet vertalen. Prachtige serie.

Ze overleed op nieuwjaarsdag na een kortstondige ziekte in de stad waar ik voor het eerst perenijs proefde. ‘Geboren en gestorven in Ravenna, gelééfd in Amsterdam’, las ik in de overlijdensadvertentie.

Een paar jaar geleden sloot al de enige Italiaanse boekhandel in Amsterdam, Libreria Bonardi. En ook uitgeverij Serena Libri zal ophouden te bestaan. Weer een stuk Italië dat uit de stad verdwijnt (in mijn straat is ijssalon Donatella vorig jaar omgedoopt in IJspret…), weer een kleurrijke Amsterdammer minder.

Op de website kondigde Annaserena Ferruzzi het al aan. Deze maand verschijnt van Camilleri De vorm van water. ‘Deze gereviseerde druk van de eerste Montalbano die ik heb uitgegeven is het 92ste boek dat Serena Libri publiceert en tevens het laatste. Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van mijn boeken en van mijn lezers. Drieëntwintig jaar lang heb ik met passie prachtige Italiaanse titels naar Nederland gebracht – werk dat nooit verloren zal gaan.’

Sciascia heb ik gelezen. Het mooie tweeluik De dood van Raymond Roussel & Het theater van het geheugen. Op het nachtkastje ligt een boek van Serena Libri: Andrea Camilleri’s Luigi Pirandello: Biografie van een verwisselde zoon.

In de overlijdensadvertentie las ik: ‘Onze geliefde Anna, onze moeilijke Anna.’

Je kent mensen nooit helemaal, maar schaduwzijden hebben we allemaal.

Ik herinner me een begeesterde, krachtige, vrolijke vrouw.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden