David Endt Beeld Artur Krynicki

We vallen elkaar in de armen, Steven Pienaar en ik

Plus David Endt

Blikken die elkaar treffen, maar pas bij de tweede oogopslag is er beiderzijds herkenning. Het blijde moment vol verrassing had in de rij bij Albert Heijn kunnen plaatsvinden, maar het gebeurt aan de rand van een, godbetert, kunstgrasveld waar Jong Almere City en Harkemase Boys voetbalploeteren.

Met dat wit geworden haar is het niet gek dat de ander mij niet direct herkent. Ik zie niet meteen wie hij is omdat ik niet verwacht dat hij hier kán zijn. Daarbij heeft hij zich verscholen in een dikke jas, kraag omhoog getrokken, handen diep in de zakken, muts op zijn hoofd. De krullende mondhoeken en de pretoogjes verraden hem en hij herkent mij nu ook. 

We vallen elkaar in de armen: Steven Pienaar, in Nederland omdat hij bij Ajax zijn trainersstage loopt.

Vijf mooie jaren zagen we elkaar dagelijks. Ach, al die gedeelde momenten van voetballeven: Stevens balplezier, schelmsheid, karakter en gesluierde hardheid. Het snuifje weemoed over de herinnering maakt de alledaagsheid van toen tot een kostbaarheid, maar het geluk van weerzien voorkomt melancholie.

Sterker dan de Pienaar­gerelateerde voetbalherinneringen is de zaterdagochtend dat de teammanager, anderhalf uur voor aanvang van de training, geconfronteerd werd met Stevens door een hartverscheurend droeve oogopslag ondersteunde smeekbede: of hij nog snel naar Schiphol mocht om zijn moedertje op te halen, voor het eerst naar Nederland, hij had het haar beloofd. “Onmogelijk,” stelde ik vast, en rilde van mijn eigen kilte. Maar te laat op het veld verschijnen is een doodzonde. Die blik, zijn smeken: “Please David... it’s my mother...”

Hij bezwoer op tijd terug te zijn. En ik? Tegen beter weten in gaf ik toe. Natuurlijk kwam Steven te laat terug. De doodzonde was begaan en vol toorn gaf de trainer de nalatige teammanager ongenadig op zijn lazer. Die was zich van zijn schuld bewust, maar had geen spijt.

David Endt is schrijver en columnist van Het Parool. Hij was ruim dertig jaar verbonden aan Ajax. Eerst als speler, later als perschef en teammanager. Lees hier al zijn columns.

Reageren? d.endt@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden