Johan Fretz Beeld Artur Krynicki
Johan FretzBeeld Artur Krynicki

We moeten uitgerust zijn, wanneer straks de roaring twenties beginnen

PlusJohan Fretz

Er waren zoveel epidemiologen die voorspelden dat het allemaal nog jaren zou gaan duren en dat het echt nooit meer hetzelfde zou worden als voor de pandemie. We zouden blijvend veel minder sociale contacten gaan onderhouden. Alleen nog maar samenkomen in afgesloten ruimtes met een handjevol bekenden. Nooit meer handen schudden. Nooit meer dansen in de club. Volgens sommigen behoorde ook wederzijds gewenste aanraking vanaf nu tot het verleden. Alsof het allemaal nog niet deprimerend genoeg was. Wij verlangden naar een stip aan de horizon, maar de stip kreeg steeds meer de contouren van een penitentiaire inrichting.

Al gauw klikte ik de doemscenario’s weg. Ik besloot de eerstvolgende epidemioloog die zou beweren dat we nooit meer de vreugde van nabijheid zouden ervaren, hoogstpersoonlijk te vaccineren met een nieuwe coronamutatie: een variant van het virus die het vermogen tot dystopisch denken platlegt.

Gelukkig komen de meeste dystopische voorspellingen niet uit, al hadden we iedereen die vorig jaar een wereldwijde pandemie had voorspeld, ook vierkant uitgelachen. Toch is het vooral de hardleersheid van de mens waaraan we hoop mogen ontlenen. Alle verhalen over grootse gedragsverandering ten spijt, na krap een jaar is al wel duidelijk dat we smachten naar het oude normaal. De knaldrang klotst tegen de muren.

U zult dus nu wel begrijpen dat ik juichend in de woonkamer stond, toen de Belgische krant De Morgen kopte: ‘Epidemioloog voorspelt nieuwe roaring twenties.’ Het ging om Nicholas Christakis van de Amerikaanse Universiteit Yale. Hij vertelde: “Wat we zullen zien, is een omkering van de trends die noodgedwongen plaatsvonden tijdens de coronacrisis. Mensen zullen minder religieus worden, veel investeren in hun sociale leven, meer geld uitgeven en seksueel losbandiger worden.”

Kijk. Dat klonk al een stuk beter: een beloofde renaissance. De roaring twenties. Zoals in het Berlijn van het interbellum, dansend op de tafels. Hopelijk wel zonder herhaling van de periode die erop volgde.

Enige nadeel: volgens Christakis beginnen die roaring twenties pas in 2024. 2024! Dan ben ik godbetert al bijna veertig en heb ik de beste jaren van mijn eigen roaring thirties doorgebracht in knipperlichtlockdown. Nee, ik kies voor selectieve waarneming: Christakis krijgt helemaal gelijk, maar het feest begint al halverwege 2021.

Tot die tijd red ik me wel. Ik loop door doodstil Amsterdam naar de Noordermarkt, haal de beste appeltaart van de stad bij Winkel 43. Thuis, met klein gezelschap aan het kerstdiner, draai ik het juweeltje Aanraking van Yentl & de Boer, of anders wel de wonderschone Fleetwood Mac-cover van Naomi Sharon op Instagram. Mijn zoon van één zal er vrolijk op dansen, voor hem is de renaissance allang begonnen. Terwijl we toekijken, zijn moeder en ik, durven we misschien wel stiekem aan elkaar toe te geven dat dit jaar van winterslaap, in onze veilige cocon, zo gek nog niet was. We hopen hardop dat we nog even de tijd krijgen om uit te slapen. We moeten uitgerust zijn, wanneer straks de roaring twenties beginnen.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft op woensdag en zaterdag een column voor Het Parool.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden