Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

We maken alles maar kleiner

Plus Theodor Holman

 ‘Mijnheer Holman, u heeft een stichting opgericht om bepaalde woorden uit het taalgebruik te krijgen.”

“U zegt het bijna goed. Ik wil het verkleinwoord uit het Nederlands weren. Dat kan echt niet meer. Ik voer een strijd tegen ‘tje’.”

“Tje?”

“Ja, we maken alles maar kleiner. Racistenbestrijdertje, kunstenaartje, dichtertje, dat drukt allemaal een verkeerde machtsrelatie uit. Dat komt door dat ‘tje’. Daar moeten we van af. Laatst zei iemand tegen iemand die zwart was: zwarTJE. Dan ben je afrofoob.”

“Geen verkleinwoordjes meer.”

“Verkleinwoorden! Geen woordTJES. ”

“Dus een vrouw heeft mooie tieten, en geen tieTJES?”

“Deze vraag, sorry, is erg seksistisch. Een vrouw is geen vrouw omdat zij borsten heeft. Mannen hebben ook borsten. Maar zolang we over vrouwen denken als wezens die zich onderscheiden door hun geprononceerde voorkant is de emancipatie nog ver te zoeken. Ik vind de vraag walgelijk. Erg discriminerend. Ik vraag me af of ik niet uit dit interview weg moet lopen.”

“Het spijt me. Maar vrouwen onderscheiden zich toch van mannen door… door… en beneden aan de onderkant hebben zij toch…”

“U wilt kutje zeggen. Ik hoor het. Maar het woord is vagina. Daar zit geen ‘tje’ in. Dat is feitelijk. Kutje is weer de uitdrukking van een machtsstrijd. Bah. Ordinair. Maar wel een bewijs dat ‘tje’ weg moet uit onze taal!”

“Maar mijnheer Holman, waarom mogen er geen machtsrelaties in de taal worden uitgedrukt? Een hoogleraar is beter dan een leraar. En die is beter dan een leerling. Een directeur is belangrijker dan een werknemer.”

“Zo zet je dus mensen tegen elkaar op! We moeten gelijk zijn. Dan is er geen reden meer voor discriminatie, geen reden meer voor jaloezie, geen reden meer om achtergesteld te worden.”

“Maar we zijn toch niet gelijk, mijnheer Holman?”

“Precies. Dat komt door het kapitaal, het verhaal en de taal. We gebruiken de taal als een kapitalist waardoor je een walgelijk verhaal krijgt. We gaan ongebreideld met de taal om. Dat gaat ten koste van de taalarmsten. Die worden daar het slachtoffer van. Ze kunnen zich niet uitdrukken.”

“Maar wat wilt u dan?”

“Ik wil dat iedereen hetzelfde aantal Nederlandse woorden gaat gebruiken. Een woord of driehonderd. Meer heb je niet nodig.”

“Dat is taalcommunisme!”

“Ja. En?”

“Dat is censuur.”

“Nee, zo krijg je gelijkheid! Als we allemaal hetzelfde zijn krijg je vrede, godverdomme!”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden