Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

We leven nu in de dystopische periode

PlusTheodor Holman

‘Stil eens.”

“Wat?”

“Ssst…

Ben jij dat?”

“Wat?”

“Ja, jij bent het. Ik hoor je adem. Krakerig, vastzittend slijm. Heb je last van je longen?”

“Nou nee, ik…”

“Wat is je temperatuur? Heb je je temperatuur gemeten?”

“Nee, ik…”

“Even doen. En niet naar je kleinkinderen gaan. Je behoort tot de risicogroepen en je ziet er ook niet goed uit.”

”Het gaat prima, en...”

“Nee, nee, het gaat helemaal niet prima met je. Nee, nee, nee, je hebt van die koortsblosjes op je wangen, je longen gieren en je snottert ook. Ik zeg niet dat je het virus hebt, maar…”

“Heus, ik voel me best.”

“Ach kom… Dat is zo raar bij jou, je lijkt te genieten van deze ontwrichting in onze samenleving.”

“Nou, het lijkt er eerder op dat jij…”

“Jij geniet echt van het leed van anderen. Een naar, decadent trekje. Maar dat zie je vaak ten tijde van een dys­topie. Men geniet van de angst en het lijden van de ander. Het is een sadistische manier van aandacht vragen, want men lijdt natuurlijk zelf ook en is eveneens angstig.”

“Dus jij lijdt ook en bent bang en…”

“Zeg hou eens op met die jij-bakkerij. Probeer me niet te dresseren! Mensen proberen altijd van andere mensen huisdieren te maken en van huisdieren mensen. Valt je dat ook op? Ik zeg dit voor je eigen bestwil. Nee, even zwijgen en hou nog even die thermo­meter in je mond. We leven nu in de dystopische periode. De ene na de andere ramp komt op ons af. We hebben elkaar nodig. Wat is je temperatuur?”

“36,8.”

“Oeps! Dat gaat omhoog. Dan is het straks 37,2 en morgen 38,5. Je zit je kuchen in te houden, hè? Ik zie het. En erken nou dat je pijn aan je longen hebt! Erken het !”

”Nee, ik…”

“Jij bent slachtoffer maar je wilt het niet zien, en daarmee breng je ons in gevaar. Je verzet je expres tegen het slachtofferschap. Maar jij bent slachtoffer!”

“Nou nee, ik…”

“En daarom heb ik medelijden met je. En daarom wil ik je helpen. Ik heb medelijden met slachtoffers. Kijk nou eens naar jezelf. Bleek, koortsig, vol angst, vol verdrongen pijn, je voelt dat je tot de zieken behoort, terwijl je bij de gezonden wilt horen. Wat doet dat met je?”

“Ga weg! Ga weg! Je bent eng!”

“Daar begint het hallucineren ook al.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden