Column Artikel Roze Beeld Artur Krynicki
Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

We kunnen van Moskou qua crisismanagement best wat leren

PlusDerk Sauer

Mijn week in Moskou zag er als volgt uit: ik ging twee keer uit eten in een restaurant, bezocht een conferentie over digitale media, hield voor onze eigen journalisten een brainstorm in een Moskous hotel, waar op dat moment ook een bruidsbeurs aan de gang was, had twee lunchafspraken in coffeeshops en bezocht een opening van een Moskouse galerie.

Ik ging ook elke dag naar de redactie en zat zo’n drie uur vast in files. En was natuurlijk aanwezig bij de grote Navalnydemonstratie. Dit weekend gaan we voor het eerst weer naar het Bolsjojtheater.

In normale tijden een doorsnee werkweek, maar na maanden isolatie in Nederland een overweldigende ervaring.

Toen ik het nieuwe trendy restaurant Pino binnenliep, sloeg me de schrik om het hart. Het was er stampvol. Van enige afstand was geen sprake. Tussen de gasten manoeuvrerend belandde ik aan een klein tafeltje waar we met z’n vieren werkelijk boven op elkaar zaten.

De ober droeg haar mondkapje nonchalant onder haar kin.

De Moskouse burgemeester had net vrijwel alle coronabeperkingen opgeheven. Scholen waren al open, net als winkelcentra en restaurants (tot 23.00 uur). Bars, disco’s, nachtclubs, maar ook musea en theaters (met 50 procent bezetting) – de hele mikmak is weer 24/7 open.

Tegelijk meldt het Moskouse RIVM een geleidelijke daling van het aantal besmettingen. Nog geen drieduizend op donderdag. Ja, de statistieken zijn vaak onbetrouwbaar, maar de trend is onmiskenbaar.

In de speciale coronaklinieken, die tijdens de eerste golf in allerijl werden gebouwd, staat de helft van de bedden leeg. Van druk op de medische zorg is geen sprake meer.

Hoe flikken ze het toch om covid hier zo onder controle te krijgen?

Laat ik meteen de aantekening maken dat Moskou de uitzondering is. Het virus is verschoven naar de regio’s waar covid nog steeds een verwoestend spoor trekt en de zorg volstrekt ontoereikend is.

Maar van de metropool Moskou, met zo’n veertien miljoen inwoners te vergelijken met Nederland, kunnen we qua crisismanagement best wat leren.

Na de eerste golf volgde geen ‘intelligente’ maar een keiharde lockdown die maanden duurde. Dat hielp enorm. Vervolgens zette Moskou alles in op testen, bronnenonderzoek en het ontwikkelen van het eigen vaccin.

Bij de ontwikkeling van het Spoetnik V werden door de haast veel protocollen overgeslagen-maar feit is dat elke Moskoviet sinds eind december gratis toegang heeft tot het vaccin.

Wetenschappers zijn het er inmiddels over eens dat er niks mis is met Spoetnik. Over twee weken start de massaproductie van Vektor, een tweede Russisch vaccin. Nu blijkt hoe belangrijk het is om als overheid productie in eigen hand te hebben.

Na aanvankelijke achterdocht en aarzeling, merk ik een snelle omslag om me heen. De toegang tot het vaccin is heel laagdrempelig, met in elke buurt wel een kliniek.

Ik ben deze week al twee keer op mijn Russische mobiel gebeld of ik me toch vooral maar wil laten inenten. Mijn zoons Tom en Pjotr gingen ons al voor en vrijdag zijn mijn vrouw Ellen en ikzelf aan de beurt.

Ik kan niet wachten.

Derk Sauer is uitgever van The Moscow Times en columnist bij Het Parool. Hij is ook ­oprichter van de Russische krant Vedomosti en oud-uitgever van RBK Gazeta.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden