Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘We kunnen ons nu geen idiote dingen veroorloven, Hugo!’

PlusTheodor Holman

Over hoeveel minuten moeten we op, Mark?”

“Over vier minuten, Hugo.”

“Ze gaan ons vragen over mondkapjes. Iedereen heeft het hier over mondkapjes. Heb je je antwoorden goed voorbereid?”

“Ik wel, Hugo. Heb jij je antwoorden wat bekort?”

“Ik heb mijn gedeelte van de speech, voor zover we dat kunnen overzien, ingekort op bepaalde punten, met inachtneming van onze verantwoordelijkheden, maar alleen op die plaatsen waar dat nodig is, want waar dat niet nodig is, wil ik het graag overlaten aan de mensen zelf.”

“Hugo… Nog drie minuten. Je raaskalt.”

“Dat zijn – met als consequentie dat we langer door moeten gaan, indien er niet wordt gehouden aan de regels zoals wij die hier adviseren – uiteraard de zenuwen en verder wilde ik graag verwijzen naar de website van de rijksoverheid, rijksoverheid punt nl, maar mensen, denk er nu om, we… zullen… het… met…z’n… allen… moeten doen!”

“Hugo…”

“Ik sta klaar, mits ik bereid ben, dat u bereid bent, in hoeverre we ons hieraan dienen te houden, want dat geldt voor iedereen, tenzij de beroepen die niet thuis kunnen werken. Met dien verstande, dat we natuurlijk wel moeten zorgen, welke opties we daarna moeten nemen, want als deze maatregelen niet goed zijn, moeten we weer overgaan tot met inachtneming van wat moet.”

“We kunnen ons nu geen idiote dingen veroorloven, Hugo! Nog twee minuten. Wees helder! We nemen het publiek zijn sportwedstrijden af! En ze mogen maar tot negen uur bier drinken…Hou je kop erbij, Hugo!”

“In overleg… In overleg natuurlijk met het Outbreak Management Team, bewust van deze harde maatregelen en luister, wij vinden het net zo erg als u, maar de mammoettanker schiet ons het veld in in eigen doel! En als we nu geen besluit nemen, draaien we heel langzaam bij, en dan zinkt de bal in het doel dat we zelf hebben opgericht, met thuiswerk.”

“Hugo! Nog één minuut… Alsjeblieft.”

“Het is geen fijne boodschap, statistieken laten zien, wat de grafieken zijn die ons bereiken, over drie weken, want dan, zoals u weet, handen op anderhalve meter afstand, het wassen van de neus, als u moet niezen, doe dat in uw thuiswerk…. Mark?… Mark?”

“Wat is er, Hugo? We hebben nog dertig seconden.”

“Ik hou van je. Heb ik dat wel eens gezegd?”

“Hugo!”

“Ik hou gewoon van je.”

“Hugo, we moeten op.”

“Zeg dat je van mij houdt, Mark.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden