Gijs Groenteman. Beeld Artur Krynicki

We hebben Jaap van Zweden nodig

Plus Gijs Groenteman

Laten we even over Jaap van Zweden praten. Ik word heel hebberig van Jaap van Zweden. Afgelopen woensdag zag ik hem het Concert­gebouworkest weer eens dirigeren. Hij is een wereldster, dat merk je aan alles. De zaal was bomvol, er was zinderende verwachting. Toen hij de trap af trippelde, vlak langs mij, zei het echtpaar dat naast me zat: “Wat is hij klein in het echt.” Dat soort dingen zeg je alleen over écht beroemde mensen.

Mensen die vaak door Ivo ­Niehe geïnterviewd worden. Mensen die door Bradley Cooper op de schouder geslagen worden, waarna de blaar die daar zit openbarst en ze een maand niet kunnen dirigeren (letterlijk gebeurd bij Jaap).

Ik wil Jaap. Het Concert­gebouworkest is verweesd, heeft geen chef, de musici hebben ruzie met elkaar, ze weten niet meer welke kant ze op moeten – ze hebben Jaap nodig. Jaap schijnt een harde man te zijn die flink uit zijn slof kan schieten, maar dat kan me niet schelen.

Ik wil hem.

Niet alleen ik trouwens, de hele zaal wilde hem. Jaap werd aanbeden. Het slotapplaus was euforisch en dreigde zinderend lang aangehouden te worden. Je voelde dat iedereen hem naar die post toe wilde klappen: ‘Doe het nou!!!’

Jaap van Zweden ís concentratie. Dat is zijn grote talent. Zodra hij de zaal betreedt, is iedereen geconcentreerd. Alles strak. Het is niet per se leuk of gezellig, maar ontzettend goed. Ook het publiek heeft hij onder controle. Toen er een paar mensen in het publiek begonnen te klappen tussen twee delen van een stuk – dat hoort niet – hief Jaap lichtjes zijn hand op en wapperde met zijn vingertjes: iedereen stil.

Het universum heeft ons Jaap van Zweden gegeven – een Amsterdammer die op zijn negentiende concertmeester van het Concertgebouworkest werd, die van Leonard Bernstein te horen kreeg dat hij eens moest gaan dirigeren, die een wereldster werd en gehypet wordt in New York.

Maar wij hebben óók een chef nodig. Eentje die weet hoe Ajax gespeeld heeft, die weet dat als je links de Van Baerlestraat in loopt je naar Amsterdam-West gaat, en rechts naar De Pijp.

Wat kan ik doen om Jaap hierheen te krijgen? Een petitie starten? Een bloesempark op het Museumplein planten en naar hem vernoemen? Vertroetelen, verwennen?

Erik Voermans schreef in Het Parool dat hij aan het Concertgebouworkest meende te zien dat het Jaap niet wil als chef: er werd na afloop niet appreciërend met strijkstokken gezwaaid. Spelen het orkest en Jaap soms hard-to-get? Is dat de reden dat Jaap in interviews zegt dat het Concertgebouw­orkest op zijn gat ligt, en het orkest vervolgens weigert met strijkstokken te zwaaien?

Ik zeg: kom op jongens, jullie zijn voor elkaar bestemd, get a room!

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden