Opinie

'We hebben de morele plicht eens gastheer van de Spelen te zijn'

Discussies over louter kosten zijn een dooddoener in het debat over de Spelen in Nederland, betogen Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze in dit opiniestuk.

Lord David Burghley (vooraan) op de 400 meter horden tijdens de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam, de eerste en tot nu toe laatste keer dat de Spelen in Nederland werden gehouden. Beeld ANP

Kostenoverschrijdingen, verpauperde olympische accommodaties als nalatenschap, corruptie binnen het Internationaal Olympisch Comité (IOC) en dopingschandalen zijn zaken waar we onze ogen niet voor mogen sluiten.

Desondanks gaat het te ver om op basis van deze misstanden de olympische sport(beweging) te diskwalificeren.

Dat de Spelen geleidelijk uit hun jasje zijn gegroeid en een megalomaan karakter hebben gekregen is een gegeven dat het IOC inmiddels ook zelf erkent. De 'Olympic agenda 2020' voorziet in hervormingen die onvermijdelijk en noodzakelijk zijn.

Het IOC wil in dat kader ­stimuleren dat zo veel mogelijk bestaande, tijdelijke en demonteerbare faciliteiten gaan worden gebruikt, dat de olympische sport­onderdelen ook buiten gaststeden of -landen afgewerkt kunnen worden en dat de kosten van de bidprocedure omlaag gaan.

Versobering en verduurzaming van de Olympische Spelen hebben als bijkomend voordeel dat ook kleinere landen de Spelen kunnen organiseren. Wat ons betreft kunnen sporten als voetbal ook van het programma worden geschrapt.

Voetballiefhebbers zullen daar niet wakker van liggen. De lege stoelen tijdens de Olympische Spelen in Rio de Janeiro zijn een signaal dat het aantal zitplaatsen ook moet worden gereduceerd. In de gedigitaliseerde samenleving worden de meeste sportwedstrijden immers thuis op de bank via virtuele kanalen en platforms bekeken.

Sociale cohesie
Olympische ambities moeten noodzakelijkerwijs gekoppeld worden aan fundamentele maatschappelijke uitdagingen waar samenlevingen mee worstelen. Voor Nederland zijn dat urgente zaken als sociale cohesie, klimaatverandering, duurzaamheid, bereikbaarheid, mobiliteit, leefbaarheid en veiligheid.

Uit de Monitor infrastructuur en ruimte (2016) blijkt dat de congestie in ons land de laatste jaren weer toeneemt. Investeren in duurzame en slimme vormen van mobiliteit is dus geen overbodige luxe.

Olympische Spelen kunnen hierbij fungeren als motor van verandering. Nederland zal dan wel moeten inzetten op spreiding van nieuwe accommodaties en optimaal gebruik van bestaande faciliteiten; een benadering die past bij onze nuchtere mentaliteit.

Bij de noodzakelijke investeringen is niet alleen de overheid aan zet, maar ook het bedrijfsleven. Amsterdam liep in 1928 voorop met 'crowd­funding'.

Spelen op eigen bodem hebben pas meerwaarde als ze verbonden zijn aan een bredere visie op de inrichting van onze samenleving. Hedendaagse politici laten het op dat terrein massaal afweten.

Nederland zal zich, met of zonder olympische ambities, moeten bewijzen als een innovatieve, concurrerende en creatieve delta. Daarbij kan worden ingezet op slimmer en sneller bouwen, meervoudig ruimtegebruik en een optimale benutting van wegen, spoor en water.

Bestuurskundige Dennis de Kool onderzoekt beleid en innovaties in het openbaar bestuur. Beeld -

Een aansprekend evenement zorgt voor het halen van deadlines, dwingt tot zichtbare resultaten en het maken van scherpe keuzes. Natuurlijk kunnen er ook andere manieren zijn om de noodzakelijke veranderingen in gang te zetten, maar daar laten de tegenstanders zich niet over uit.

Wie de Olympische Spelen ervaart als een geldverspillend festijn van (sport)bobo's of een politiek prestigeobject, moet daar noodzakelijkerwijs de conclusie aan verbinden dat dit 'foute feestje' dan ook maar niet meer moet worden bezocht of bekeken door Nederlandse atleten, ons koningshuis en andere sportliefhebbers.

Hoog ambitieniveau
Zolang wij in het kielzog van het koninklijk paar olympische 'feestjes' blijven bezoeken hebben we de morele plicht zelf ook eens als gastheer te willen optreden. De kansen om het evenement binnen te halen zijn groter dan voorheen.

Om Nederland in deze eeuw mobiel, veilig, schoon en concurrerend te houden is een hoog ambitieniveau noodzakelijk.

Ook zonder Olympische Spelen op eigen bodem zijn enorme investeringen onvermijdelijk en zal dus afscheid moeten worden genomen van de genoegzame zesjescultuur.

Michel Lobzhanidze is beleidsadviseur externe veiligheid en milieu. Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden