Massih HutakBeeld Robin de Puy

We gingen wel lekker, ja. Noordside

PlusColumn

Naïm wilde het vasten verbreken met een barbecue in het Noorderpark. Hij gooide het een paar weken geleden in de groepsapp en tot mijn verbazing was iedereen beschikbaar op de voorgestelde avond.

Aangezien we inmiddels volwassen twintigers zijn (haha) met drukke levens, zien we elkaar niet vaak. Of althans, niet in volledige bezetting. Dus toen iedereen aangaf dat afgelopen donderdagavond wel goed uitkwam, gooide ik hartjesogen want het zijn m'n broers, weet je wel.

Daar achteraan gooide ik oude schoolfoto's die ik pas geleden had gevonden. Ik vind nostalgie en ­hopeloze romantiek, naast zwarte humor en eindeloze pogingen tot eetafspraken, broodnodige sentimenten voor een vriendengroepsapp.

Sommige boys konden lachen om de foto's.

Anderen schrokken. Ik was neutraal. Ik was altijd al de mooiste van de groep.

Maar toen werd het spannend, want het weer. Ging het stormen? Of bleef het droog? Ga er maar niet van uit, was het sceptische, maar ook weer ­logische antwoord van Emre.

Zullen we alvast ­kijken naar een alternatief en reserveren in een ­restaurant, vroeg Harry. Ik sloot me daarbij aan. ­Kerem liet er geen gras over groeien en de reservering was geregeld. Bazar, Albert Cuyp, zelfde tafel als op mijn verjaardag, helemaal mooi.

Naïm vond dat alle plan B's afleidden van plan A. Die moest en zou barbecueën. Can't blame a young Dzairi. Ik wilde ook. Lekker achter bij mij, in het Noorderpark en daarna naar IJskoud de Beste tot laat op de stoep ijsjes eten en van rechts en links ­oude bekenden tegenkomen.

Net zoals er iets magisch hangt aan bijna twintig uur vasten en dan in een leeg park met een grote groep onder een barbecuelucht eten, net zo hangt er iets magisch rondom een terras waar tot diep in de nacht allerlei mensen bij elkaar komen om ­bolletjes witte chocola, mango of pistache te eten.

Maar dan bij voorkeur zonder hagel op mijn kruin. Het werd Bazar.

We waren met twee auto's, maar toch ging Kerem fietsen, want lifestyle. Harry gebruikte bij een discussie over inclusiviteit in het leger CNN als bron en ik heb bijna geschreeuwd.

Emre wist al drie dagen van tevoren wat hij wilde eten en vroeg of we dat niet alvast bij de reservering moesten zetten. We vonden dat niet per se nodig, want het zou wel goed komen, maar uiteindelijk kregen we ons eten veel te laat, dus had Emre weer gelijk. Turkije nummer één.

Ik vroeg of ze mijn Family Guy-filmpje al hadden gezien waarin Peter een millennial wordt. Natuurlijk niet. Naïm vroeg aan de bediening of er ook ­barbecuevlees besteld kon worden.

"Van de grill?"
"Nee, barbecuevlees."
"Wat is het verschil?"
Een gebroken droom.

Daarna vroeg hij om nog meer dadels. En nog meer hummus. En nog meer water.

Hebben we genoten van de muziek? Jazeker. ­Hebben we genoten van het eten? Ja, we hebben ­genoten van het eten. Zijn er een paar peukjes ­gerookt? Oh jazeker, want dat mag allemaal.

En that's it. We gingen wel lekker, ja. Op die manier. Noordside.

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden