Johan Fretz Beeld Artur Krynicki

We gaan designated survivallen. Net als in Amerika. En ook een beetje voor Stef Blok

Plus Johan Fretz

Een paar jaar geleden wilde Twan Huys het Amerikaanse Correspondents’ Dinner naar Nederland halen. Dat lukte hem ook. Wij werden getrakteerd op een avond die het midden hield tussen een parodie en een tragedie. Je kunt ook zeggen: iets dat daar het midden tussen houdt, is eigenlijk precies goed en dat was het ook wel, als je tenminste even vergat hoe half Hilversum en Den Haag daar vooral bezig was zichzelf te feliciteren. En zelfs dan kon je je niet aan de indruk onttrekken dat wij hier weer lijdzaam Amerikaatje stonden te spelen.

Designated Survivor is een Amerikaanse televisieserie, die ook het midden probeerde te houden tussen parodie en tragedie, maar die helaas algauw doorschoot naar het eerste. Geen spannende politieke thriller, maar pathetische kitsch, met in de hoofdrol Kiefer Sutherland, die nog altijd praatte alsof hij een pak wasverzachter had ingeslikt. Terwijl het uitgangspunt zo intrigerend was: tijdens de State of the Union bevindt één onbelangrijke minister, Tom Kirkman, zich op een geheime locatie. Hij is als designated survivor de beoogd president, mocht zich in het Congres een fatale aanslag voltrekken. Dat gebeurt nooit, maar deze keer natuurlijk wel.

Bij het zien van de serie ging er twee jaar geleden een lampje branden bij Joost Sneller van D66. Hij zat op de bank te Netflixen en dacht: een Designated Survivor aanwijzen, dat moeten wij ook. Joost ging er helemaal voor en dit jaar is het dan eindelijk zover. Toen premier Rutte op zoek ging naar een man die de nietszeggendheid van president Kirkman het meest kon benaderen, kwam hij al gauw uit bij Stef Blok. Stef Blok is de man die niet gelooft dat mensen van verschillende etniciteiten vreedzaam met elkaar kunnen samenleven, maar die het desondanks tot Minister van Buitenlandse Zaken heeft geschopt.

Anders dan in Amerika – we moeten er toch onze eigen draai aan geven – mag Stef Blok dinsdag niet designated survivallen in een beveiligde bunker op een geheime locatie. Nee, we doen het op zijn Hollands: Minister Blok moet die dag toevallig al in Straatsburg zijn om wat Europarlementariërs te ontmoeten, dus dat komt mooi uit. Dat scheelt weer extra kosten. Je zou denken dat het niet zo slim is om een kwaadaardige terrorist, die van plan is een aanslag te plegen op de Ridderzaal, ook meteen maar te vertellen waar de designated survivor zich bevindt. ‘O Stef, ja die zit dan in Straatsburg’. Maar het gaat er natuurlijk niet echt om dat we een designated survivor aanwijzen. Niemand, nou ja: behalve dan misschien Joost Sneller van D66, heeft de illusie dat een of andere gek het gemunt heeft op ons jaarlijkse, vrolijke, gekke-hoedjesfestijn met koetsen en koffertjes. Maar we doen het toch, want het is: net als in Amerika. En we doen het ook een beetje voor Stef Blok.

Voor hem zal dit tenslotte een bijzondere dag zijn, misschien zelfs de meest opwindende van zijn leven. Tijdens de troonrede zit hij straks, omringd door twee extra beveiligers van de geheime dienst, in de kantine van het Parlement in Straatsburg. Hij eet een volkorentriangel met eiersalade, en voelt door zijn hele lijf een hem tot dan toe volslagen onbekende zindering gaan, iets dat hij nooit eerder heeft ervaren. Hij voelt het lot van de ganse natie op zijn schouders rusten en voor even wordt zijn immer regerende hoofd overstemt door een bonzend hart: hij lééft.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in Het Parool, lees ze hier terug.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden