Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

‘We eten elkaar met genoe­gen op. Zo helpen we de aarde’

Plus Theodor Holman

“Waar zijn we hier, professor?”

“We zijn hier in het laboratorium en we proberen hier iets te doen aan het grote voedselprobleem dat over honderd jaar gaat ontstaan. Dat houdt ons erg bezig.”

“Ja, ons ook. Waar kijk ik hier naar, professor?”

“Wij proberen het probleem van twee kanten op te lossen. Wij proberen hier van overtollige mensen een lekker stukje vlees te maken, zodat er niets verloren gaat.”

“Pardon… pardon? Ik weet niet wat ik hoor. Overtollige mensen? Wat is een overtollige mens?”

“Goede vraag. Ik denk hierbij aan vluchtelingen, zwarten, pedoseksuelen, misdadigers, mensen die we beter kwijt dan rijk zijn. Domme mensen.”

“Maar... dat is… dat is fascisme! U bent Mengele…”

“Ja, nu wel. Over vijftig jaar niet meer, hoor. En we experimenteren hier. We weten niet hoe het experiment gaat aflopen.”

“Dit is zeer onethisch, ­professor. U moet achter slot en grendel! Ik wil hier weg en de politie op u afsturen.”

“Ethiek verandert voortdurend, mijnheer Holman. En u wilt wetenschappelijk onderzoek toch niet verbieden? We experimenteren hier met heel kleine stukjes mens.”

“Ik word duizelig van kwaadheid. Heeft u hier toestemming voor gekregen van een ethische commissie?”

“O ja. Zeker. Ik had in het onderzoeksvoorstel zoiets geschreven als: ik wil onderzoek doen naar voedsel in het jaar 2100 voor de deplorabelen, de kansarmen. Nou, de subsidies bleven binnenstromen.”

“U besodemietert de boel met uw fascisme.”

“Omdat ik iets doe aan het voedselprobleem? Luister, er komen te veel mensen, die willen allemaal eten, dat gaat niet, zeker niet nu de aarde opwarmt. We kunnen lang en kort praten, maar als er te veel mensen zijn, moeten we out of the box denken. We moeten mensen elkaar laten opeten.”

“Kannibalisme.”

“Inderdaad. Daar gaan we in de toekomst heen. Willen we nog een lekker stukje vlees, dan zullen we helaas elkaar moeten oppeuzelen. Dan ­kunnen we het beter lekker maken.”

“Maar we zijn beschaafd.”

“Tegen die tijd? Over honderd jaar?”

“We kunnen ook géén vlees meer eten.”

“O ja? Zeg je dat tegen al die Chinezen? Noord-Amerikanen. Afrikanen, het Midden-Oosten? Nee, we zijn gedoemd elkaar op te eten.”

“Maar dan die selectie van mensen…”

“Maakt u zich nou maar niks wijs. Als de nood aan de man komt, eten we elkaar met genoe­gen op. Zo helpen we de aarde.”

Theodor Holman(1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden