Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

We concurreren die jonkies er straks uit!

Plus Theodor Holman

In het café waar ik een broodje wilde eten, zaten enkele literaire redacteuren met elkaar te praten. Eén kende ik half en groette ik. Op gepaste afstand betrok ik een tafeltje en spreidde ik mijn krant, maar toch bleek ik de redacteuren nog te kunnen verstaan. Ze spraken over hun baas, die naar de boekenbeurs in Frankfurt was afgereisd en daar mooie aankopen had gedaan. Opeens ging het over een mij totaal onbekende schrijver, maar ik hoorde: “Wie wil zo’n boek kopen over bejaarden?”

Het woord ‘bejaarden’ trof mij. Dat zou op mij kunnen slaan.

Ik richtte mij op van de krant en zag naar elkaar knikkende gezichten.

Bejaarden. Niet populair. Babyboomers. Bezitten huizen die daardoor niet door jongeren kunnen worden gekocht. Hebben geld dat ze niet laten rollen. Allemaal juist. Toen zei een jonge, vrouwelijke redacteur: “Maar ouderen spelen ook geen rol meer in de cultuur.”

Wel aardig dat ze het woord ‘ouderen’ gebruikte.

Het stak mij toch. Had ze niet ergens gelijk? Waarom zouden jongeren willen lezen over ouderen? Niemand wil een oude held zijn die het altijd aflegt tegen de dood.

En toch… Toch denk ik dat dit gaat veranderen. Puur omdat de demografie verandert. Ouderen worden, hoewel je dat nog niet ziet, machtiger. Economische macht zal culturele macht voortbrengen. Films, toneelstukken, literatuur zullen steeds vaker ouderen tot onderwerp hebben.

Ik wilde dat de redacteuren toeschreeuwen, maar daarvoor was ik te beleefd. Het waren drie jonge meiden en een leuke knul met interessant haar. Ze hebben een mooi vak, want mijn dochter oefent het ook uit: ze helpen jonge auteurs hun weg in het literaire landschap te vinden. Redacteuren zijn culturele zorgverleners.

In het café kwam een veel­belovend talent binnenwandelen – een talenteuse werd die vroeger wel genoemd – die een afspraak had met één van de redacteuren. Ze ging aan een tafeltje apart met een redacteur zitten. Ach, wat zou ik me misdragen hebben als ik veertig jaar jonger was geweest. Ik zou indruk hebben willen maken teneinde haar mee naar mijn studentenkot te lokken.

Nou boog ik me weer naar mijn krant. Het gezicht van de schrijfster prentte ik goed in mijn kop.

“Maar ouderen spelen geen rol meer in de cultuur,” was een zin die in mijn geest bleef ronddolen.

Het maakte mijn koffie ­bitter.

We concurreren die jonkies er straks uit!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden