Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

‘We bereiken de leeftijd der totale impotentie!’

PlusTheodor Holman

‘Dag Theodor, ik mag wel Theodor zeggen hè… Neem me niet kwalijk, maar ik zag je de krant lezen en hoorde je vloeken. Niet hard, en misschien ook wel in jezelf, maar je vloekte. ’Godverdomme!’ zei je een paar keer, en je trok met je mond of je pijn had. Je haalde ook je schouders op, zo van: ik begrijp het niet, wat een klootzakken… ja, toch? Ik zag je de bladzijden van de krant omslaan en dan begon het zuchten weer en je hele gezicht straalde uit: ‘Wat een debiel… Wat een ongelooflijke zak is het ook.’

Ik weet niet wat je las, maar ik las dat in jouw gezicht. En opeens begreep ik het. Opeens begreep ik waarom mannen van een zekere leeftijd zure, bittere mannetjes worden.

Er zijn een paar voor de hand liggende redenen: wij spreken de jeugd niet meer aan, wij hebben geen invloed meer, wij kunnen het fysiek niet meer bijbenen. Maar er is ook een andere reden dan onze toenemende machteloosheid. Het is, wat ik noem, de hopeloze herhaling. De aarde draait, maar het lijkt wel of de feiten ook draaien, dat de gebeurtenissen draaien. Ze draaien van links naar rechts, van boven naar beneden, om ons heen en boven en onder ons langs. Je wordt er duizelig van…

Je snapt niet wat ik bedoel hè? Maar ik bedoel dit: alles keert terug, en altijd in de gedaante van een spook waarvan het laken niet wordt afgetrokken. Niet zo raar kijken… Neem Nero. Hoe vaak is Nero al niet terug­gekeerd? Als Hitler en nu als Trump, of als Poetin. We kunnen samen nog wel honderd voorbeelden noemen. Allemaal spoken.

Jij en ik zien het communisme terugkeren, het fascisme, economische neergang. En we kunnen niet schreeuwen, niets tegenhouden, niemand waarschuwen, we kunnen alleen vloeken, vergeefs vloeken tegen de koppen in de krant. We bereiken de leeftijd der totale impotentie! We missen de mogelijkheden om anderen uit te leggen wat wij zien, want wat wij zien bestaat uit ervaring, intuïtie, kennis, herhaling van feiten, noem maar op, zaken die je eerder ongeloofwaardig en monddood maken dan welbespraakt.

Maar Theodor… Bij elke vloek maak je gal aan dat op je stembanden gaat liggen, je mond vult met vieze proppen die je voor woorden houdt. Die gifballen slik je in. Steeds weer en steeds meer. En dat maakt je bitter en zuur.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden