Plus

Watergraafsmeer is het nieuwe Zuid

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Is het een voorrecht van de ras-Amsterdammers - de Jordanezen, de oud-Pijpbewoners - om te klagen over 'Amsterdam dat Amsterdam niet meer is'? Over de gein en de humor die verdwenen zijn? Toen ik tien was (dat is dus 34 jaar geleden) interviewde ik André Hazes. Hij zei: "De sigarenwinkel op de hoek is nu een toko geworden."

Nou, dat dus.

Nu ben ik zelf ook een ras-Amsterdammer, maar wel eentje uit Amsterdam-Zuid. Dat is toch wat anders. Maar soms ben ook ik nostalgisch gestemd.

Ik ben, om precies te zijn, opgegroeid in de Van Eeghenstraat. Tegenover de sjiekste ingang van het Vondelpark, die ene met dat plantsoentje ervoor. Ik moet daarbij wel aantekenen dat we niet rijk waren en dat we op een verdieping woonden van een huis dat we deelden met een ander gezin.

En: Amsterdam-Zuid was toen heel anders dan nu.

Als ik tegenwoordig door Amsterdam-Zuid loop, is het net alsof de buurt is overgenomen door buitenaardse wezens. Iedereen die ik zie heeft botox in het gezicht gespoten, heeft dure kleren aan én een gigantische terreinwagen en/of een heel klein hondje. De sigarenzaak op de hoek is geen toko geworden, maar een peperdure klerenwinkel met in de etalage drie piepkleine jurkjes en een paar schoenen à 500 euro.

Mijn Amsterdam-Zuid is mijn Amsterdam-Zuid niet meer, kortom. Ik vind dat helemaal niet erg. In de Cornelis Schuytstraat kijk ik mijn ogen uit, en zelf ben ik gewoon in een buurt gaan wonen die een replica is van het Amsterdam-Zuid uit mijn jeugd: de Watergraafsmeer.

Precies het soort brave, linkse, well-to-do mensen (huisartsen, leraren, journalisten, acteurs - dat genre) dat vroeger in Zuid woonde, woont nu in de Watergraafsmeer. We leven in een zalige bubbel daar.

Tijden veranderen. De huizenprijzen in Amsterdam-Zuid zijn inmiddels zo exorbitant, dat ik mij kan voorstellen dat slechts miljardairs zich daar nog een prettig gezinshuis kunnen veroorloven. Dus is het logisch dat de mensen met botox, terreinwagens en chihuahua's zich eens in een ander stadsdeel gaan verdiepen.

In een oude Story las ik zojuist dat Ruud de Wild weer single was. En een nieuw huis in Amsterdam had betrokken. Nu vond ik hem een uitgesproken Amsterdam-Zuidtype (ooit zag ik hem daar rondstruinen in een documentaire), maar hij blijkt te zijn neergestreken in de Watergraafsmeer! Alwaar hij, zag ik op Instagram, zijn halletje 'aan het pimpen' is. En ja, als er één Ruud de Wild over de dam is, volgt de rest vanzelf.

Wij, de Watergraafsmeerders, zijn nu druk aan het filosoferen geslagen: wat betekent dit voor onze buurt, worden wij nu verjaagd, wonen we binnenkort in Diemen, waar ze zich dan ook een hoedje schrikken?

Voor de sigarenzaak op de hoek vrees ik het ergste.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden