Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Wat zien we eigenlijk als we naar die jurk van Rihanna kijken?

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Zondag is de struisvogeljurk nog te zien, daarna is ze gevlogen.

Het betreft de Pink Feather Explosion Dress van zangeres Rihanna, gemaakt door ontwerper David Laport. Te zien op de tentoonstelling Maison Amsterdam in De Nieuwe kerk.

Het is een uitbundige uit roze struisvogelveren vervaardigde jurk, die er inderdaad uitziet alsof er iets ergens is geëxplodeerd.

Het is in ieder geval een beroemde jurk, zoals er meer beroemde jurken zijn. Alleen al in de filmgeschiedenis struikel je erover. (Mij staat nog die groene jurk voor ogen die Keira Knightley droeg in Atonement, de verfilming van de roman van Ian McEwan over een groene jurk.)

De beroemdste jurk die ik ooit met eigen ogen zag, was een rok. Het bananenrokje van Josephine Baker. Te zien in het Château des Milandes in Castelnaud-la-Chapelle (Dordogne).

Rood, met goudgele nepbananen. In een vitrine. (De vingertjes van de dochters stuitten tot hun ongenoegen op het glas.)

Op de een of andere manier voelde ik me toch belazerd, want wat valt er nu eigenlijk te zien aan een kaal rokje? En het fenomeen van de historische sensatie – het kortstondige gevoel het verleden te ondergaan, zoals historici Johan Huizinga het omschreef – ontbrak ook.

Net als toen ik een paar maanden geleden de Gouden Koets op de binnenplaats van het Amsterdam Museum zag staan. Zonder paarden ervoor en Den Haag eromheen.

Het was een kale koets.

Of het huis waarin Rembrandt heeft gewoond in de Jodenbreestraat. Hoe speciaal is dat als je de oude meester niet de trap op ziet lopen met een penseel in zijn hand?

Ik herinner me een rok die ik wel heb aangeraakt, namelijk de rok van mijn moeder die ze droeg lang geleden in de tijd dat er nog zwart-wittelevisies bestonden. Er was een Draculafilm op, en ik was nog op, of ik was vergeten. Het was geloof ik tijdens een verjaardag met veel ooms en tantes. Ik lag onder tafel en tuurde naar de film. Maar nog voor het eerste bloeddrinken vluchtte ik onder die rok van mijn moeder. (“O, ben je daar? We waren je al kwijt.”)

Of misschien was het toch wel een jurk.

Die rok, of jurk, bestaat niet meer, en als mijn moeder het ding wel bewaard heeft, zou ik die rok of jurk niet meer herkennen. De herinnering is waardevoller.

En was het wel een van de echte rokjes waarin Josephine Baker haar danse sauvage danste? (Het tragische verhaal van haar leven wordt in dat kasteel uit de doeken gedaan, en onlangs is ze bijgezet in het Panthéon in Parijs, dat dodenpaleis waar beroemde Fransen liggen te rusten – de van oorsprong Amerikaanse Baker kreeg in 1937 de Franse nationaliteit.)

Dus waar kijken we eigenlijk naar als we naar die jurk van Rihanna kijken?

Een opgezette jurk. Zonder Rihanna erin.

Maar goed. De tentoonstelling loopt nog tot en met zondag. En als u toch nog wilt gaan kijken: veel plezier.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden