Jaap de Groot. Beeld Artur Krynicki
Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

Wat topvoetbal nog kan leren van de Formule 1

PlusJaap de Groot

Het is topsport zoals het hoort. Tegen perfectie aan, omdat ieder minuscuul detail telt. Daarom won Lewis Hamilton ook met flinterdun verschil van Max Verstappen. Vanwege de som der delen, te beginnen met de bandenkeuzes op vrijdag tot de timing van de pitstops tijdens de race.

Wie niet sterk genoeg is, moet ietsje slimmer zijn. Zoals het team van Mercedes, waar naast de coureur ook de data-analisten en monteurs het beste uit zichzelf haalden. Net iets beter dan de collega’s bij Red Bull. Zelfs als Max sneller is dan Lewis, dan wint toch het beste team. De 10- versus de 9½.

Tegen dit zessterrenduel steekt het topvoetbal schril af. De strategie van zowel het Nederlands elftal als Jong Oranje was continu voer voor discussie. Vergeleken met Verstappen en Hamilton ontbeerde meestal het gevoel dat het maximale uit de wedstrijd was gehaald.

Fnuikend was ook dat het in alle babbels hierover nauwelijks over de kern van het probleem ging: het bespelen van de ruimten. Zo begonnen tegen Letland en Gibraltar wel spelers aan de flanken, maar niet als buitenspelers. Dus aanvallers die het duel met de backs aangaan, buitenom passeren en bij de achterlijn voorzetten afleveren voor inkomende spelers. Ooit dé kwaliteit van Coen Moulijn, Piet Keizer, Sjaak Swart, John van ’t Schip en noem ze maar op.

Iedere seconde, iedere actie telt

Dit type buitenspeler dient doorgaans als breekijzer zodra de tegenstander zich massaal ingraaft. De vleugelspitsen houden dan het veld breed, om zo toch extra ruimte te creëren. Toch duurde het tegen Gibraltar tot de tweede helft voordat deze troef werd ingezet.

Tot dan maakten vanaf de flanken Memphis Depay en Steven Berghuis hun acties niet buitenom, maar binnendoor en werden de ruimten in het stampvolle strafschopgebied nog eens extra verkleind. Tot na rust eindelijk Owen Wijndal en Berghuis stijf aan de buitenkant bleven en de acties niet binnendoor, maar buitenom werden gemaakt. De 2-0 en 4-0 waren dan ook treffers volgens het boekje.

Terwijl in de Formule 1 duidelijk zichtbaar is hoe in topsport iedere seconde en iedere actie telt, mis je deze ultieme scherpte vaak in het voetbal. Neem alleen de standaard wisselmomenten in de 60ste of 75ste minuut, terwijl de wedstrijd eerder om ingrijpen vraagt. Johan Cruijff voelde dat als geen ander aan en Vicente del Bosque beheerste het ook. Coaches die continu adequate beslissingen nemen, die het team versterken en de tegenstander verzwakken.

Zoals Ronald Koeman dat in 2019 als bondscoach deed tijdens de met 2-4 gewonnen confrontatie met Duitsland. Er werd niet alleen effectief gewisseld, ook werden voortdurend de posities anders bezet. Zoals Quincy Promes even als back en Depay op een gegeven moment als klassieke rechtsbuiten. Al schakend zette Koeman zo Duitsland mat. Een blauwdruk voor een maximale synergie tussen coach en spelers.

Net als in Bahrein bij Lewis Hamilton en zijn team.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden