Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

Wat nu? Als de eigen groep niets doet, verandert er niks

Plus Theodor Holman

Of ik besef dat wanneer ik cocaïne gebruik, de zware misdaad door mij in stand wordt gehouden.

Ja, dat weet ik.

Ik gebruik ook geen cocaïne. Maar dat heeft niets met zware misdaad te maken. Ik ben een schijtlaars die last heeft van hartritmestoornissen.

Ik heb vroeger mijn neus regelmatig volgestopt. Daardoor wéét ik dat er altijd cocaïne gebruikt zal worden, tenzij er een middel komt dat goedkoper is, gezonder en effectiever. Maar dat geloof ik niet.

Zware drugs vrijgeven, is dat een oplossing?

Ook niet. Wanneer alles vrij te koop is, gaat de vrije markt zijn werk doen en kan je prijsopdrijving krijgen, waardoor minder mensen drugs kopen, maar de illegaliteit weer als houtworm zijn weg zal vinden.

De concurrentie kan er echter ook voor zorgen dat de prijzen lager worden dan ze nu zijn. Nog meer verslaafden, nog meer doden. De Nederlandse politiek zal nooit overeenstemming bereiken over dat vrijgeven van drugs; bewustzijnsverruiming door kruiden en pilletjes zou betekenen dat het zou kunnen lijken dat een Hogere Macht kunstmatig te beïnvloeden is. Dát legaal maken willen de christelijke partijen nooit.

Wat dan wel?

Het herinvoeren van de doodstraf? Dat is onbespreekbaar. Stel dat dat zou helpen… (Het was ‘doodsangst’ waardoor ik geen drugs meer gebruik.)

Veel hogere prijzen op de hoofden van de zware mis­dadigers zetten? Niet 100.000 euro zoals nu, maar acht ­miljoen! Je moet verraad stimu­leren.

Als overheid zelf een coke-markt opzetten om de anderen te lokken, maar dan beter dan voorheen werd gedaan? (IRT-affaire.)

Waar ik aan moet denken is aan de RAF, een linkse terroristenbeweging in Duitsland. (De drugsbaronnen worden nu ook als gevaarlijke terroristen beschouwd.) De politie probeerde van alles om die idealistische groep te breken, maar het lukte niet.

Het was uiteindelijk de linkse beweging zelf die tot het inzicht kwam dat de methoden van de RAF niet meer werkten. Begonnen om de wereld te redden, waren ze uiteindelijk bezig alleen zichzelf te redden.

Zo moeten de onderwereldjongens tot het inzicht komen, door hun vaders (en moeders vooral), door hun broers en zusters, door hun ooms en tantes, neven en nichten dat ze hun handel moeten opgeven omdat zij er last van hebben. De mocromaffia is er namelijk voor een groot gedeelte voor verantwoordelijk dat de integratie beheerst wordt door terecht wan­trouwen.

Als de eigen groep niets doet, verandert er niks.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden