Plus Column

Wat nou als onze kerstmarkt Arek Milik is?

Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort

De verrassende verkiezing van Donald Trump tot nieuwe president van de Verenigde Staten heeft veel sleutelspelers uit de wereld van media en politiek aangezet tot zelfonderzoek.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom hebben wij het niet zien aankomen? Hadden wij het ­kunnen voorkomen?

De leiders van de gevestigde politieke partijen herinnerden zich plots een aanzienlijke groep vergeten kiezers die zij nog ergens op zolder hadden liggen, voor het laatst gezien in de buurt van de grote doos met kerstspullen, een oude schemerlamp en de hutkoffers met zomer­kleding van de kinderen.

De oprichter van Facebook dacht vertwijfeld aan de nieuwsberichten die hij wereldwijd had verspreid over de directe en ­indirecte betrokkenheid van ­tegenkandidaat Hillary Clinton bij een dozijn onopgeloste moorden her en der in de Verenigde Staten.

Mijn gedachten gingen meteen uit naar onze wintermarkt. De jaarlijkse kerstmarkt op het Rembrandtplein met zijn kleine ijsbaantje, zijn houten kraampjes in Oostenrijkse stijl, de ­warme worst, patat en wafels en het gevarieerde aanbod van artikelen als cannabislolly's en nummerplaten voor de auto.

De markt was in deze krant omschreven als een deprimerend debacle. Was dat achteraf niet een erg elitair standpunt ­geweest? Is het geluid van tientallen sissende worsten op de bakplaat nu echt zo veel minder sfeervol dan een koor van Engelse kostschoolsopranen dat Ding Dong Merrily On High Inzet? Is dat niet gewoon een kwestie van smaak?

Het bestuur van de binnenstad besloot de wintermarkt dit jaar te weren. De maatregel maakt deel uit van een experiment om de gastvrijheid op het Rembrandtplein te vergroten. Dat klinkt toch een beetje alsof je vrouw je naar de logeerkamer stuurt om de slaapkamer wat gezelliger te maken.

Het laat zich goed begrijpen dat de ondernemers de licht­gevende plastic kerstman en het Oostenrijkse houtwerk in de vrachtwagen hebben geladen en op zoek zijn gegaan naar een alternatieve binnenstad, een veilige haven waar zij wel met open armen worden ontvangen en waar de braadworst nog het respect en de waardering krijgt die hij verdient.

Laat dat nou Gent geworden zijn. Gent! Die prachtige en bruisende stad van Het lam Gods van Jan van Eyck, Kevin De Bruyne en Herman Brusselmans. Waar de komende maand maar liefst drie pleinen beschikbaar zijn gesteld voor de Gentse Winterfeesten. Waar na de worst de dorst kan worden gelest in de Chalet Chouffe, de Husky Bar of de Moose Bar.

Wat nou als wij het allemaal verkeerd hebben gezien? Wat nou als onze kerstmarkt Arek Milik is? We hebben met de hele stad naar hem gekeken, onze schouders opgehaald en nu speelt hij elders de sterren van de hemel.

Wie weet krijgen we onze wintermarkt nooit meer terug van die Vlamingen, die natuurlijk ook niet op hun achterhoofd zijn gevallen.
Het is niets minder dan een schrikbeeld: dat we voortaan voor een bezoek aan onze Amsterdamse wintermarkt naar Gent moeten om daar in de Husky Bar zachtjes te gaan zitten janken.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool. Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden