Roos Schlikker. Beeld Lin Woldendorp
Roos Schlikker.Beeld Lin Woldendorp

Wat leren we kinderen over seks?

PlusRoos Schlikker

Ik schrok van haar schrikken. De hockeymoeder had zuinig gekeken toen ik vertelde dat bij ons in groep acht al wat seksuele voorlichting werd gegeven. Het woord condooms was gevallen, er werd gepraat over grenzen en ook over de lol die seks je kan geven. Prima les leek me, maar de vrouw snoof zuinig boven haar magere melk-capu. “Die koters zijn elf, twaalf. Veel te jong om daarmee bezig te zijn.”

Ach jee, daar had je er weer één. Een seksontkenner. Natuurlijk, kinderen hebben hun geslachtsdeel inderdaad hoofdzakelijk om te plassen (en bij mij thuis om de piemeldans mee uit te voeren), maar dat wil niet zeggen dat we kunnen doen alsof het beest met de twee ruggen niet bestaat en we allemaal uit een bloemkool komen.

Er is iets raars aan de hand met seksualiteit rond jongeren. Want wat leren we kinderen nu eigenlijk? Er klinkt ‘jakkiebah’-geschreeuw als een vader zijn zoontje op de mond kust. De halve dag worden tieners op Instagram overladen met foto’s van wellustig vergrote lippen en twerkende billen, maar zodra een tepel in beeld verschijnt – al was het maar van een vrouw die haar kind voedt – volgt er een ban. En op diverse middelbare scholen is inmiddels een kledingcode ingevoerd. Meisjes mogen geen spaghettibandjes en korte truitjes dragen. Waarom? Omdat dat jongens op verkeerde ideeën kan brengen. Dit laatste staat er echt. Het is het aloude vuige argument waarmee verkrachters hun daden legitimeren. “Ze had een kort rokje aan, dus ze vroeg erom.”

Intussen blijkt de bangalijst geïnstitutionaliseerd onder de fine fleur van de samenleving. Een lid van studentenvereniging Vindicat heeft laatst weer eens de namen van honderd vrouwen gedeeld vol schunnige en vernederende opmerkingen erachter. Deze opsomming belandde in een whatsappgroep. “Daarna is de lijst gaan zwerven,” aldus de rector van Vindicat. “Ik denk dat een groot deel van studerend Nederland hem heeft gezien.”

Vrouwenvernedering, je zou zeggen dat het de maatschappelijke elite inmiddels was afgeleerd. Maar wat tweet Baudet in een misselijkmakende poging nieuwe aanwas te winnen? ‘Een #bangalijst is enorm #chad. Let’s face it. Il faut le dire. In tijden van hypocrisie spreken wij de waarheid. Lid worden kan overigens hier.’

Ik moest het woord #chad even opzoeken, want ik ben stukken minder hip dan Tjèr, maar het verwijst naar een stoer alfamannetje. Kortom: vrouwen omlaag halen is prima de luxe.

Dus wat leren we nieuwe generaties? Dames moeten zich kledingsgewijs beheersen, tepels zijn taboe, over seks praat je niet, maar meisjes die ervan genieten mogen worden geschandpaald.

Wat zou het fijn zijn als er een gezonde tegenbeweging ontstaat. Een jeugd die het beter heeft geleerd. Geen bangalijst, geen bange lijst. Gezonde seksualiteit zit daar namelijk tussenin. Zonder grof gegraai, vleeskeuring, respectloos gelul over neukertjes of je piemel plotsklaps ergens in proppen. Maar ook geen hysterisch ge-iew bij een kus, een blote schouder, een knipoogje misschien.

Dus laten we de allerjongsten vooral vertellen hoe mooi en fijn respectvolle seks is. En dat de echte viespeuken degenen zijn die knalharde misogynie vergoelijken. Il faut le dire.

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken. Elke zaterdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? r.schlikker@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden