null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Wat is er gebeurd met de schrijfmachine van Remco Campert?

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Soms denk ik aan de schrijfmachine van Remco Campert.

De machine die alweer een tijd werkeloos is sinds de schrijver-dichter ruim vier jaar geleden besloot te stoppen met schrijven.

Ik heb de machine een keer zien staan toen ik hem interviewde, maar heb er toen niet speciaal aandacht aan besteed, laat staan dat ik me de vrijheid permitteerde er met mijn telefoon een foto van te maken.

Campert zou dat denk ik hebben afgekeurd.

Wat is er met die schrijfmachine gebeurd?

Zou er een hoes omheen zijn gedaan? Of staat de schrijfmachine ergens, met een onbeschreven vel erin? Ik hoop het niet eigenlijk, te veel symboliek. Ergens in een kast, vermoed ik.

Of misschien is ie wel weggedaan, stond het ding op een dag aan de straat tussen andere spullen die zouden worden weggehaald. Een artefact waar misschien nog even met een verbaasde, verwonderde blik naar zou worden gekeken.

Typex. Dat zouden veel mensen meteen ook denken. Al die werkstukken en scripties die nog in vellen papier zijn gebeiteld, en hoe vaak dat fout ging met het per ongeluk lanceren van de verkeerde pen met de verkeerde letter. Weglakken die fout.

De schrijfmachine (mooier woord dan typemachine) die daar op een trottoirtegel staat. Eerst zonder werk komen te zitten, dan worden afgedankt.

Ten slotte vermalen in de kaken van de vuilniswagen.

De directeur van het Literatuurmuseum die zich de haren uit het hoofd trekt als hij ervan hoort.

Remco Campert.

Hoe kom ik nou bij hem terecht?

A: Gewoon omdat je af en toe zijn naam moet laten vallen, vanwege wat hij allemaal heeft geschreven.

B: Bij galerie Eenwerk aan de Koninginneweg is de expositie Icoon 60 jaar ’n onverbiddelijke bestseller te zien. Over de beroemde cover van Ik, Jan Cremer.

Ik ben er nog niet toe gekomen erheen te gaan. Wel trok ik mijn exemplaar van ‘de onverbiddelijke bestseller’ uit de kast.

50ste druk. Jubileumuitgave. (550.000 verkochte exemplaren.) Gek genoeg een editie waarop de foto van Cremer op de motorfiets maar gedeeltelijk is afgedrukt.

In het tweede fotokatern van die 50ste druk staat een foto die in 1963 in nachtclub Sheherazade is genomen, na afloop van het programma Jazz and Poetry. Een jonge Jan Cremer kijkt onbevangen recht in de camera.

Naast hem zit Remco Campert. Nattig haar, sigaret tussen de vingers van zijn rechterhand, de hand die half om een nog goed gevuld glas bier heen ligt (zo’n ouderwets bierglas dat je nog maar zelden in cafés ziet).

Hij kijkt naar dat tafereel: sigaret in hand om het bierglas.

Hij ziet er een beetje treurig uit, maar dat kan ook melancholie zijn. Of hij denkt na over een dichtregel.

Het is in ieder geval 100 procent Remco Campert.

En toen zweefde die schrijfmachine voor mijn ogen.

Soms denk ik hem te zien rondscharrelen bij het Leidseplein, bij Reynders en Eijlders, kroegen waar het verleden niet uit is te slaan. Lange jas, paraplu.

Het is altijd iemand anders.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden